web urratsak eta ni

Hemendik aurrera

2011-04-02T18:59:00.011+02:00

Hemendik aurrera bi blog argitaratuko ditut:

Nire gogoetak eta iritziak kontatzen dituena: itsasgoran

Eskolarako web 2.0 eta IKT biltzen dituena: IKT hezitzeko

Blog honetan bertan geldituko dira orain arteko guztiak.

Zerekin dantza egin?

2011-03-30T12:59:00.005+02:00

Badute umeek doinuekin gozatzeko gaitasuna. Ikusten dugu nola gure ingurukoek txikitatik egiten duten dantza modako famatuen kantekin, nola ikasten dituzten gustuko marrazki bizidunen abestiak, nola maite duten behin eta berriz entzutea ipuin ezagunak, nola ikasten dituzten atsegin dituzten filmen elkarrizketak... Eta guk haien gogoa elikatzeko umeentzako espresuki egindako produktuak ematen dizkiegu hori egokiena delakoan.

Behin, duela urte asko, Joxerra Garziari entzun nion, haurrei ohikoa dugun baino maila goragoko literatura eskaini behar geniela, naiz eta iruditu agian ez zutela ulertuko. Orduan, han zeuden askok ez zuten proposamena ondo hartu, ordura arteko jardunari kritika egiten zitzaiola ulertu baitzuten. Eta ideia bera beste arloetara eraman daiteke, arte plastikoetara edo musikara, adibidez. Harrezkero askotan gogoratu naiz horrekin, eskola liburuetan azaltzen diren testu egokituak irakurtzen ditudanean, batez ere. Sarritan iruditu zait errazte eta egokitze aldera egiten ditugun ekarpenekin ekoizkina lotsagarri kamusten dugula. Baina, adina kontuan ez izatea komenigarriagoa da?

Hori guztia etorri zait gogora gaur, bideo hau ikusi dudanean. Zer iruditzen zaizu zuri?

Ipuin bat

2011-03-25T12:38:00.003+01:00

Erregina batek bi alaba eta seme bat zituen. Hirurak ziren ederrak eta inteligenteak eta beste bertute askoren jabeak.

Erreginak gogoratzen zuen alaba zaharrena jaio zen eguna, nola bete zitzaizkion begiak malkoz umearen begirada bizia lehenengo aldiz ikusi zuenean. Gogoan zeukan ere semea besarkatu zuen estreinako aldia, nola urtu zitzaizkion hitzak hasperen batean haurtxoaren esku leunak ukitu zituenean. Oroitzen zuen halaber alaba gazteena lehenbizikoz laztandu zuen istant liluragarria, nola hautsi zitzaion arnasa eztarrian txikiaren gorputz epela bularren ondoan sentitu zuenean.

Erregina zoriontsu izan zen hirurak osasunean hazten eta jakiturian goratzen ikusten zituen bitartean. Bihotza pozez betetzen zitzaion hiru haurren jolas-algarak etxeko lorategian entzuten zituenean.

Eta poza sentitu zuen ere basoko espiritua etorri zenean alaba zaharrenari bizitzarako hiru erregaliak egitera, aurrera egiteko heldua zela erakusten baitzuen maitagarriaren bisitak. Neskak jaso zituen, eskertu, eta bizitzan bakarrik egin behar zuen bidean abiatu. Handik gutxira, semearen txanda iritsi zenean, azaldu zen mendietako maitagarria eta hari ere eskaini zizkion ibilaldirako hornidura izango ziren hiru opariak. Mutilak eskertu eta dohainak harturik bide berriak urratzera joan zen.

Baina iritsi zen errege eta erregina guztiak atsekabetzen dituen eguna. Alaba gazteenari berebideko urratsak bakarrik egitea egokitu zitzaionean, etorri zen haizeetako aztiak eta esan zion, "Zuri dohain guztiak emango dizkizut aukeran, bide guztiak jarriko dizkizut eskura, eta izango duzu hiru dohain eta bide bat aukeratzeko libertatea. Baina etxetik doan azkenekoa zarenez, zure amak opari bat egingo dizu, opari bakarra".

Erreginak, hunkituta, horrela hitz egin zion, "Ez dizu erraza jarri Eoliako andere miragarriak, libertatean baitago erratzeko egokiera, eta aukeratzeak berarekin dakar-eta nahigabea... Hauxe da, beraz, nire oparia: harro egongo naiz zutaz bizitzaren abagune guztietan, orain artean harro egon naizen bezala, erratu nahiz asmatu, ez baita izango niretzat funtsezkoa zure urratsen helmuga, zu zeu baizik, zu zeu ibilian zoazen artean".

Zergatik ez dugu aldarrikatzen?

2011-03-18T00:10:00.002+01:00

Martxoaren 8ko emakumearen eguneko manifestaziotik bueltan, jabetu nintzen (hamaikagarren aldiz) gaur egun gertatzen den desmobilizazioaz. Donostiako kaleetan elkartu ginen manifestari kopurua eskasa izan zen, aurreko urtetan baino eskasagoa, nire irudiko...

Jarraitu artikulua jatorrizko publikazioan: http://zuzeu.com/2011/03/17/zergatik-ez-dugu-aldarrikatzenr/

Negua joan da eta

2011-03-17T09:04:00.007+01:00

Horrelako altxorrak aurkitzen ditugu batzuetan, eta ezin utzi zabaldu gabe. Lanean ari naiz doinu eta irudi pizgarri hauen laguntzarekin eta udaberria iritsi dela iruditzen zait

Pizgarria, ezta?

Japoniarrak gogoan, isilik entzuteko

2011-03-14T18:30:00.006+01:00

Martxoaren 3an gogoratzeko

2011-03-03T09:19:00.004+01:00

Hogeita hamabost urte pasa dira. Gaurko egunean, 1976an, greba orokor baten manifestazioei erantzunez bost langile hil zituen espainiar polizia militarrak Zaramagako Asisko San Frantzisko elizan.

Gasteizen izan zen. Greban zeuden langile asko Zaramagako Asisko San Frantzisko elizan bildu ziren. Espainiako polizia militarrek eliza gaseztatu zuten jendea irten arazteko eta bertan zeuden 5.000 lagunak irteten hasi zirenean, tirokatu zituzten. Bost langile hil ziren eta ehundik gora zauritu. Orduko segurtasun-indarren burua Manuel Fraga Iribarne ministroa zen.

Lluis Llach kantautore kataluniarrak biktimen omenez kanta hunkigarri bat konposatu zuen gau hartan bertan. Nire belaunaldikoek 18 urte genituen orduan. Gutako askok emozio dardara sentitzen dugu oraindik doinu hori entzuten dugunean.

Denok daukagu zer barkatu eta barkamena eskatzeko arrazoiak. Zauriak isteko modu bakarra izango da. Baina ez da komeni ahaztea. Gogora dezagun. Berriro gerta ez dadin.

Katalanekin solasean

2011-02-27T16:08:00.001+01:00

Aurreko astean Katalunian izan nintzen, nire etxeko bi han bizi baitira. Biak euskaldunak izanik, katalanez ere mintzatzen dira, bata nahiko ondo eta bestea bertakoen mailan, denbora gehiago pasa duelako han. Bisitak iraun zuen bitartean, lagun katalanekin ibili ginen batzuetan eta egoera hau errepikatu zen: etxeko hirurok euskaraz hitz egiten genion elkarri; bietako edozeinek katalanekin mintzatzen zenean, katalanez egiten zuen; eta, jakina, katalanen artean gauza bera; ordea, nik hangoekin hitz egin behar nuenean gaztelaniaz egiten nuen eta haiek horrela erantzuten zidaten. Gutxitan nahasten ginen, hasieratik horrela jardun genuen eta.

Behin baino gehiagotan ibili naiz han eta pentsa daiteke belarria egina dudala haien berbara, gainera gaztelaniari eta frantses pixka bati esker erro bereko hizkuntzaren soinuak ez dira hain arrotzak, hori egia da. Baina katalan haiek gurera?

Solasaldian geundela, halako batean, erabiltzen ari ginen mintzaira bera elkarrizketa gaia bilakatu zen. Bitxia zen. Bazegoen beste hizkuntza bat denok dena eta guztiz ulertzeko aukera emango ziguna, horretarako gara bada (gutxienez) elebidun; baina aipatu modua hartua genuen elkarrekin egoteko. Niretzako bereziki atsegina zen haiek elkarrekin eta nire bi maiteekin tokiko hizkuntza erabiltzea, nolabaiteko gertutasuna ematen zidan-eta, tartekoa banintza. Baina banekien katalanentzat zailagoa izan behar zuela euskaraz esaten genuena ulertzea. Hori aipatu nuenean, hauxe izan zen baten erantzuna, besteek berretsita: “ez pentsa! elkarrizketaren ildoa jarraitzea erraza da denok badakigulako zertaz ari garen, eta, gainera, zenbait hitz harrapatzen ditugu ere. Eta zerbait ihes egiten zaigunean, imajinazio “mica” bat bat ipini eta asmatzen da gehienetan”.

Gaiarekin bueltaka nabil oraindik. Hemengo errealitatearekin alderatu dut eta ez dut erantzunik. Izango da, akaso, hemen, nire etxe ondoan bizi diren askok batere imajinaziorik ez dutela?

Amona-hizkuntza berreskuratu dugunok, mila esker

2011-02-21T10:28:00.004+01:00

Ama-hizkuntzaren Nazioarteko Eguna da gaur; hala izendatu zuen Unescok 1999 urtean. Guk badugu zer aldarrikatu. Eta badugu ere zer ospatu.

Gure artean, hezkuntza munduan batez ere, asko hitz egin da ama-hizkuntzaz eta bigarren hizkuntzaz. Zenbait esparrutan zalantzan jarri izan da gure eskoletako D ereduan ematen den irakaskuntza, etxetik erdara besterik ez dakiten ikasleekin euskaraz egiten delako ikaskuntza prozesua. Askok argudio hori erabiltzen dute (eta horrekin batera gaztelaniaren eskubideak ere) D eredua kritikatzeko.

Baina horren ondoan, milaka guraso ezagutu ditugu, gure hizkuntza berreskuratzeko bidean sekulako ahalegina egin dutenak, batere erraza ez zen garaian, andereñoengan, eta ondoren, euskal irakasleengan konfiantza osoa jarrita. Eta haiekin batera proiektu hura bultzatu eta lagundu duten guztiak.

Era horretan gutako askok amona-hizkuntza berreskuratu dugu, eta birramona-hizkuntza gure ondorengoek. Eta ondorioz, bi hizkuntza dauzkagu, bata amak (aita-amak) ume garaian eman zigutena eta ondoren aita eta amaren bultzada eta irakaslearen lanari esker jasotakoa, euskara. Hori gure altxorra.

Eta horregatik, horiei guztiei eskerrak eman nahi dizkiet gaur, Ama-hizkuntzaren Nazioarteko Egunean.

Gaitasun digitala neurtzeko galdekizuna

2011-02-07T18:02:00.002+01:00

Arrakasta handia izan du "konpetentzia digitala" neurtzeko galdekizuna; irakurle asko animatu dira eta erantzun dituzte 6 galdera laburrak. Batzuk luze adierazteko ausardia ere izan dute 7. galderan. Denei mila esker.

Ondorioak ateratzeko egun batzuk beharko dira, baina ez zarete geratuko emaitzak jakin gabe.

Neurtu zure gaitasun digitala

2011-02-03T23:32:00.007+01:00

Urte batzuk dira Informazio eta Komunikazio Teknologietan (IKTetan alegia) trebatzen ari garela. Euskal Herriko irakasleontat sigla magikoak dira. Garrantzitsua den guztia IKTetatik pasa behar da. IKTekin zerikusia duen proiektu bat baldin baduzu, zorienekoa zu, egunean zaude. Ordenagailuarekin jai duzula onartzen baduzu, akabo: zureak egin du. Hezkuntza Departamentuan oihartzuna nahi baduzu, konpetentzia digitalak menperatu behar dituzu.

Horregatik ni oso lasai nago. Maisu-maistren kidegoaren parte izanik, talde horretan beteranoetakoa izan arren gaitasuna ederki garatu dut. Beraz ez didate behar baino lehenago erretiroa emango. Lanean jarraituko dut ahal den denbora gehien.

Eta zu, gazte zein zahar, irakasle zein kazetari, mediku zein erizain, saltzaile zein teknikari, laborari zein ingeniari... langile zaren hori, nola daude zure abilidade digitalak? Denon artean Euskal Herri bizi eta zoriontsu bat nahi badugu, garrantzitsua da horretan trebatzea. Ezingo gara krisi honetatik atera ez badugu zaintzen oinarrizkoa dena.

Horretarako inkesta hau proposatzen dizuet. Galdekizunari jator erantzuten badiozue, jakingo dugu noraino iritsi gaitezkeen.

Neurtu itzazu zure konpetentzia digitalak hemen klikatuz. Gure herriaren etorkizuna zure eskutan dago. Prest zaude behar duen giroa martxan jartzeko?

OHARRA: Galdekizunaren emaitzak argitaratuko dira

Sebastian bat bada zeruan

2011-01-18T11:40:00.004+01:00

San Sebastian bezpera hortxe daukagu. Azpeitian eta Donostian danborrak eta kupelak prest ditugu bihar gauean Sarriegiren martxak jotzen hasteko. Dena antolatuta dago. Danborradako jantziak, afarirako jakiak, elkarteetako megafoniak… Baina gauza guztiak ez dira kanpotik ikusten diren bezala.

Etzi telebistan gehien ikusiko diren irudiak Haur danborradarenak izango dira. Ikusiko dugu ilara bukaezin bat Alderdi Ederretik abiatuta, erdialdeari buelta eman ondoren Gipuzkoako plazara iristen dena. Ikusiko ditugu milaka ikusle, hiru orduz zain eta geldirik, aurretik desfilatzen duen haur ezagunen bati agur esateko prest. Eta pentsatuko dugu, hori aspergarria!

Baina datuek beste zerbait diote. Donostian, 16.943 lagun aterako dira danborra eta kupela jotzen, hauetatik 4.853 haurrak eta beste 12.093 helduak. 185.000 biztanle dituen hiri batean %9,2 da hori. Euskal Herri osotik (eta inguruetatik) iritsita, 2.008 musikariak ibiliko dira han eta hemen 24 orduz kaleak musikaz betetzen. Danborrada-talde hauen alboetan, beste askok joko dute makilatxoak eta ohol txikiak baliatuz, eta atzetik hainbat lagun joango dira doinu ezagunen erritmoan saltoka dantzan.

Guregana etorrita, elkarrekin gozatu nahi duten guztiei lekua izango dute.

Hementxe Donostiako danborradak

Hementxe Antiguako San Sebastian jaiak

Eta festa militar-itxurakoa dela esaten dutenentzat, hara hemen Donostia ondoko Antigua herrian Gazte Danborradakoen pieza bat, Herriko seme. Dantza eta parodia, baina jotzeko unean... fundamentua!

Hori bai, paperak euskaraz

2011-01-17T11:11:00.021+01:00

Atzo, igandean, erreportaje baten bila nenbilela, Frantziako poliziak ETAren zulo bat aurkitu zuela irakurri nuen Diario Vascoren webgunean. Tituluak horrela zion: "Hallan un zulo de ETA en Francia con armas y notas en euskara" Pentsatu nuen aurkitutako oharrak gazteleraz izan balira ez zutela hizkuntza aipatuko. Baina zer espero dezakegu Diario Vasco-z?

Iluntzean, hauxe entzun nuen Euskadi Irratian: "...ETAk armak izkutatzen zituen zulo bat aurkitu duela gaur polizia frantzesak. Zuloan bidoi bat eta bidoi barruan armak, eta euskaraz idatzitako paper batzuk ere bai"
Gaur goizekoan beste hainbeste: "euskaraz idatzitako paper batzuk" aurkitu omen dituztela ETAren zulo horretan.

Eta jada ez dut ezer ulertzen. Euskadi irratikoentzat ere paperak euskaraz izatea albistearen ideia nagusia da? Paperak gazteleraz baleude aipatuko zuten?

Zalantza guztiak argitze aldera... Baten batek esango digu armak ze hizkuntzan zeuden idatzita?

Betiko jarririk dago?

2010-12-31T11:30:00.008+01:00

Ekonomiaz ez dakigunok noizean behin entzun behar izaten dugu ezer ez dakigula. Egoera ekonomikoaz mintzatzean banaketa beste era batera egin behar dela esaten badugu, errealitatea holakoa dela entzun behar izaten dugu espezialisten ahotik.

Gauzak horrela dira, ez dugu ikusten? ez dugu ulertzen? Berdin du. Hauxe da sinestarazi nahi diguten kredo berria:

Sinisten dut Jainko bat bakarra
Nagusi guztiz ahaltsu, bizimodu guztien egile,
ageri diren eta ez diren guztiena.
Sinisten dut Jaun bat bakarra, Kapitala
Diruaren Seme bakar,
mende guztiak baino lehen Handinahiak sortua.
Neurrigabekeriagandik Jainko,
egiazko Gehiegikeriagandik egiazko Jainko.
Sortua, ez egina,
Bizitzaren izate berekoa.
Haren bidez dira eginak gauza guztiak.
Gu gizonongatik eta gu salbatzeko
jarri zen munduan
eta Aberats ahaltsuen egitez
Banka miragarrian gorputz harturik,
nagusitu zen.
Kapital ahaltsuaren zerbitzuan
gugatik goretsia izan zen,
Ekonomiaren Liburu Santuak esan bezala,
gailurretara igo eta aldakuntzarik gabe
betiko jarririk dago.

Zu ere fede horretakoa zara?

Hator hator mutil/neska etxera

2010-12-22T22:27:00.036+01:00

Gizakiaren muinean dago sinboloak sortzea eta ezingo ginateke hauek gabe bizi. Harremanei indarra eta balioa ematen diete eta gure identitatean sustraitzen dira. Gabonak sinboloez kargatuta etortzen zaizkigu beti, eta sinbolo horien guztien artean, maite ditugunekin elkartzearena da indartsuena.

Gure gizartean Gabonetako eduki erlijiosoa arindu den arren, zaila egiten zaigu jai hauek dakarten emozio edukia ez sentitzea. Nire belaunaldikoek ikusi dugu nola joan den aldatzen eta beste balioez janzten Eguberriaren esanahia. Baina aldatu ez dena, ume garaian bizitzen genuen bezala mantendu den sinboloa, maite ditugunekin elkartzearena da. Eta hori, hain zuzen, poza izan beharrean mina iturri bilakatzen zaigu askotan.

Nik ere sentitzen dut samin hori eta saiatzen naiz urruti daudenen gabeak ekartzen didan atsekabe horretaz babesten. Eta esplikazioak ematen dizkiot neure buruari sinboloak aldatu eta egokitu ditzakegula esanaz. Eta distantzia jartzen dut Gabonetako egunak beste edozein egun bezalakoak direla arrazoituz. Eta kontsolatzen naiz urruti egon arren elkar maitatzea dela merezi duena pentsatuz. Baina halere, abuztuan sentituko ez nukeen haien mira ekiditea ez dut lortzen.

Horregatik, oraingoan zintzo jokatuko dut eta, ezer gertatuko ez balitz bezala egin beharrean, bidea libre utziko diot negar-malko bati, soilik gaur. Eta zuekin topa egingo dut ez daudenengatik, urruti daudenengatik eta, hemen, haien falta dugunongatik.

Oilo estresatuen arrautzarik ez

2010-12-12T18:30:00.006+01:00

Papereko ZuZeu erosi nuen Durangon, bertan azaltzen ziren gai gehienak interesgarriak izango zirela pentsatuz. Azalean zetozen denen artean arrautzak zaintzearena zen gutxien erakartzen ninduena "Zaindu zure arrautzak, maitea" izenburua ez nuelako neure egiten, ez baitut haiekin (arrautzekin, alegia) atxikimendurik sentitzen, supermerkatuan erosi eta zartaginerako bidean, hozkailuan dauden bitarte horretan.

Baina, gainetik begiratzen ari nintzela, artikuluaren lehenengo esaldia irakurri eta Garay jaunak idatzitakoak kontsumitzaile kontzientzia esna arazten zidala sumatu nuen. Testua bukatzeko denborarik hartu gabe, sukaldera joan eta hara non ohartzen naizen halako bilgarri ekologiko-biologiko itxurakoaren barruan, arrautzak ez direla nik espero bezala 0 kategoriakoak, 3-koak baizik. A ze disgustua!

Nire atsekabea txikia zen lagunak izan zuenarekin konparatuta, bion artean bera baita gure elikagaien jatorri naturalarekin jarrera arduratsuena daukana. Ezin zuen jasan, gauzak ahal den ondoen egin nahi eta merkatuaren zabarkeriagatik oilo estresatuen arrautzak jan behar. Haren nahigabearekin bat egin nuen eta, denborarik galdu gabe, dendara joan ginen egoerari aurre egiteko. Kodea ikusi behar genien kosta ahala kosta ditxosozko arrautzei. Apalean zeunden lau markakoak -labelekoak barne- begiratu genituen bati prezintua eta guzti kenduz, parean zegoen harakinaren gaitzespen keinuari jaramonik egin gabe. Eta haietatik bakar batek besterik ez zuen zaintzen guk nahi genuen kalitatea.

Egun badakigu zein arrautzak erosi. Aukeratutako horiek dauzkagu hozkailuan. Eta ez dakit zergatik -akaso horrelako azterketa sakona egitearen ondorioz-, baina arrautzak pixka bat nireagoak sentitzen ditut orain.

Hitz batzuk Xabier Leteri

2010-12-09T09:42:00.009+01:00

Haren doinuak ahapetik kantatzen pasa ditut egun hauek, bere poemen pasarteak gogoan. Eta ezin dut eta ez dut nahi Xabier Letek eman didanaz (eman digunaz) idatzi gabe geratu. Ez diot agur esan nahi hainbestetan piztu dizkidan emozioak eta intuizioak hona ekarri gabe.

"Euskalerri nerea ezin zaitut maite, baina non biziko naiz zugandik aparte" kantatu zuen poetak gure herria -eta hizkuntza- amodio lazgarri horrekin maitatzen lagundu zidan, "O katalunia"ren letrekin gurearen antzeko besteak ere ondoan ditugula ohartzen lagundu zidan bezalaxe.

“Periodikua letzen ilustratzen” ginen garaian, konplizitate irribarrea eragiten zigun “teologiak programa nola bihurtzen ziren” esplikatzen zuen kantari bihurriak.

Une malenkoniatsuetan "desiozko hotzikaran, etsipenaren tamalez, gaua zelatan, kontzientzia bilutsik" sentitzen nintzen hainbatetan harekin batera. Eta harekin batera ere "izaki guztien aldakuntza etengabea dela eta izatetik izatera atsedenik gabeko mugimenduak garamatzala" sumatu nuen noizbait.

Bilakuntza etengabean ibili zen gizonaren ondoan "sinisten dut egun batean hilen naizela, hutsean eroria, ezerezean amildua, hauts bihurtuko naizela". "...eta jauzi eginez izate lurtarretatik infinitoetara, joan zirenetaz mintzo den eresi zorabiatu hori pena batek dirauenean erredimi ezina, (Bachen) musika goiarnastuen dardarrek antzaldatzen” zutenarekin bat egin nahi dut gaur bihotzean.

Xabier,
"Orain badakizu nun zauden
eta zer zeran
eta zer itxoin zenezakeen
egunsenti batetatik."

Erabaki zuk zeuk zein iruzur nahi duzun

2010-12-03T11:38:00.005+01:00

Engainatzen gaituzte, gezurra esaten digute, ziria sartzen digute... eta gu batean edo bestean, inuzente, erori egiten gara.

Krisiak hala eskatzen duelako gastu soziala murriztu beharra dagoela esaten dutenean, engainatzen ari zaizkigu. Badakigu-eta nora bideratu den azken honetan gobernuen diru gehiena.

Zaborraren kudeaketa egokia erraustegietatik pasatzen dela esaten digutenean, iruzur egiten ari zaizkigu. Saiatu al dira hain kutsagarri ez diren beste bide batzuk garatzen?

Trafiko arazoak ekiditeko errepide gehiago behar ditugula esaten dutenean, ziria sartzen ari zaizkigu. Ez al gara ohartzen zein industria motari eta gizarte ereduari egiten zaion mesede?

Telebistako programa bat zaborra izan arren audientziak horrela eskatzen duelako jarri beharra dagoela esaten dutenean, gezurretan ari zaizkigu. Noraino aukera ematen digute zentzu kritikoa bultzatzen duten programa inteligenteak ikusteko?

Diru publiko gutxiago dagoela-eta euskara sustatzen dituzten erakundeei laguntza jaitsi egin behar zaiela esaten dutenean, trapukeriatan ari zaizkigu. Sos batzuk besterik ez dituztelako banatzen beste edozertarako erabiltzen denarekin konparatuz.

Euskararen eguna zalaparta handiz, hainbeste maite dutela aldarrikatuz,ospatzen ari diren honetan ere engainatu nahi gaituzte. Ez dugu gogoratzen atzo artekoa?

Ez dago iruzurgile bakarra, boterea ez duten askok jokatzen dute antzera, eta zintzotasun falta badago ere, noski, garbiago diruditen beste eremutan.

Kontua zera da: nork engainatua izan nahi duzu? Zuk erabaki.

Sare sozialetan bizirik egotea

2010-11-29T12:48:00.002+01:00

Sartu naiz gaur twitterren eta ikusi dut hantxe dabiltzala hizketan nire jarraituak. Berriketan.infon izan naiz eta segitu dut tarte batean bertako jardunaldia. Umapen ere begiratu eta kasu egin diot haien mintzaldiari.

Ez da lehenengo aldia buelta hori egiten dudala, lanean serio hasi aurretik, eguneko albisteak irakurri eta joan-etorri bat twiterlarien solasean. Halakoetan nabilela, zerbait esateko beharra sentitzen dut, ez naiz bada izango haiei begira dagoen begiluze bat. Horregatik, ezkutuan ez egoteko, login egin eta barrura sartzen naiz. Baina hori ere ez da oso dotorea: "orain arte gortinen atzean nengoen eta orain zabaldu ditut, beraz edozeinek jakingo du begira nagoela, zintzoago izan arren agerian geratu naiz; gainera, gaur ere ez zait ezer bururatzen eta ez naiz denbora gehiago geratuko". Orduan, handik atera eta zereginetara itzultzen naiz.

Ez dit sortzen horrek ezinegon sakonik, baina deseroso bueltatzen naiz pasiera horietatik: kuxkuxero izateaz gain esateko ezer ez dudala adierazten badu? eta okerragoa dena, euskal blogosfera osoa konturatzen bada nire gabezia horretaz? Ezin dut hain erraz burutik baztertu eta hor segitzen du (lanean serio hasi naizenean ere) neurona dantzari batek kontzientzia-etsamina lanetan.

Iritsi zait, ordea, goizeko kafetxoaren tartea eta zigarroaren keak eman dit erantzuna: "neska! beti izan zara oso isila".

Hau da zirrara!

2010-11-16T10:49:00.000+01:00

Albistari famatu batean idazten dut batzuetan. Bururatzen zaidana osatzeko idatziari buelta mordoxka ematen dizkiot eta zerbaitera iritsi naizenean, berriz irakurtzen dut nola geratu den ikusteko. Behin eta berriro zuzentzen dut, ustez txukunen geratu den arte.

Jarraitu artikulua jatorrizko publikazioan: http://zuzeu.com/2010/11/16/hau-da-zirrara/

Ba al dugu gizarte-zatiketarik?

2010-11-15T08:36:00.002+01:00

Aste honetan bertan Zuzeun azaldu den Salvados eta manipulazioan, Martxelo Otamendi eta Gorka Landabururi egindako elkarrizketan gizarte-zatiketari buruzko galdera azaltzen da beste askotan bezala. Alegia, ea “País Vascon, edo Euskadin, bi komunitate bereiztuta bizi ote diren. Martxeloren ezezko erantzuna alde batera utzita, zer pentsa eman dit berriro maiz errepikatzen den galdera horrek.

Jarraitu artikulua jatorrizko publikazioan: http://zuzeu.com/2010/11/14/ba-al-dugu-gizartezatiketarikr/

Les dones no t´esperem

2010-11-07T13:20:00.000+01:00

Irakasle eskolan jasotakoen artean hau da gogoan dudan ikasketa bat: “utzi haurren jokabide desegokiak indartzeari, eta saritu ditzagun bakarrik jokabide egokiak”.

Jarraitu artikulua jatorrizko publikazioan: http://zuzeu.com/2010/11/07/les-dones-no-tesperem/

"Anai(a) zaharraren lur gazte"

2010-10-31T17:38:00.006+01:00

Ostiralean bidali zidan alabak Bartzelonatik honen atzean doan lip dub-a.

Lip dub-a ikus-entzunezko mota bat da, kantu ezagun bat entzuten den bitartean, kamara batek sekuentzia bakarrean ibilbide bat egiten du, eta bidean jendearekin topo egiten du abesten, dantza egiten, antzezten...

Oso gustura ikusi dut, pizgarria da, eta gurera ekartzea izan da hurrena. Bideoarekin batera "euskal herrian antzeko zeozer egiteko" deia zetorren eta ezin izan nuen saihestu konparazioa. Gogora dezagun nolakoa den gure aldarrikapen-ekintzen tonua eta alderatu dezagun bata eta bestea. Ez naiz hasiko aztertzen zer dagoen diferentzia horren atzean, baina nago aurkituko genukeela arrazoi bat baino gehiago.

Noiz aterako gara euskaldunak herri-tristezia luze honetatik? Zergatik ez hasi oraindanik? Baditugu gainditu beharreko oztopoak, baina ez degizkiogun handiagoak jarri. Eta irribarre kutsakor batekin probatuko bagenu?

Dementziatik babesten gaituena

2010-10-14T10:55:00.027+02:00

by jamelah

Hezkuntza, Unibertsitate eta Ikerketa Sailak abian jarri duen agenda zientifikoa, Zientziategiaren berri iritsi zait eta portadan horrelako titulua "Dementziatik babesten du hezkuntzak" irakurri dut.

Oso interesgarria iruditu zait gaia nahiz eta oso garbi ez ikusi zer esan nahi duen: hezitzaileak babestuta gaudela? heziketa jasotzeak alzheimerretik saihesten duela? Hezkuntza Sailak zoroengandik babesten gaituela?

Ikusi dut azpititulua eta pixka bat ulertu dut: "Ikerketa bateko emaitzek aditzera eman dutenez, zenbat eta denbora gehiago eman hezkuntza jasotzen, hainbat eta babes gehiago omen dauka burmuinak dementziaren ondorioen kontra."

Ikerketa hitzak linka dauka Eroski Consumer aldizkarira, baina han ez dut aurkitu aipatutakoaren aztarnarik; gero begiratu dut BBC-n -hori baita sarreran aipatzen den iturria- eta alzheimerraren inguruan nahikoa irakurri ondoren, hezkuntza luzea izatearen onuraren berririk ez, gehien-gehienez puzzleek eta gurutzegramek dementzia atzeratzen dutela jakin dut.

Zapuztuta geratu naiz, hezkuntzaren garrantzia zientzia-datuekin azpimarratu nahi eta ezin.

Bukaeran lortu dut kontsolamendua, Artritisaren proteinak alzheimerrarekiko babesa omen direla jakin dudanean. Lasaitu ederra; bihartik aurrera goizeko artikulazioko minak "egun on!" atseginez agurtuko ditut.

Graffitiak egin sarean

2010-10-06T16:42:00.028+02:00

Hau ere gustatzen zaigu, matematika haina, eta zer esanik ez, ikasleei!!

Brooklynmuseumekin graffitiak egin

Virtual graffiti

Matematikarekin jolasean

2010-10-05T10:05:00.000+02:00

Noizean behin aurkitzen ditugu ikasteko balio duten jolasak eta hona ekartzen ditugu. Oraingoak matematikakoak dira eta ingelesez eta gazteleraz daude; baina gure ikasleak oso azkarrak dira eta hizkuntza asko menderatzen dituzte. Hauexek dira topatu ditugun bi orrialdeak, biak txukun eginak, eta jarduerak banan bana aztertu aurretik, zuek erabil ditzazuen ekarri ditugu:

www.matematicasdivertidas.com

disfrutalasmatematicas

Hemen aurkezteaz gain, baliabideen orrian ere jarri ditugu, nahi duzuenean jostatu zaitezten.

Neutral izan gaitezke?

2010-09-30T12:13:00.003+02:00

Duela gutxi sarrera hau idatzi nuen Matt Hardingen Dancing bideoa komentatuz. Orduan ohartu nintzen ateratzen ziren hirurogeita bederatzi estatuetatik Espainia zela bandera erakusten zuen bakarra. Gaur, Euskal Herrian egindako antzeko bideo baten berri izan dut Sustaturen bidez eta hona ekarri dut. Honetan ez dut banderarik ikusi, baina horrelako ekoizpenak inoiz ez direla neutroak izaten ohartzeko interesgarria iruditu zait. Begiratu eta konturatuko zarete, adibidez, bukaerako kredituetan "Bideo honen helburu bakarra Euskadi, Nafarroa eta Iparraldeko..." jartzen duenean. Edo Irungo alardeko irudiak aurkeztean, Alarde Tradizionala da, ezta?

Publikatzen dugun denak kolorea du, ez al da hala?

Nobel sari batek irakasten duena

2010-09-29T10:25:00.002+02:00

Gauza interesgarriak esan zizkigun atzo Richard Ernstek Donostia International Physics Center-ek antolatu dituen hitzaldietako batean.

Richard Ernstek, Kimikako Nobel saria jaso zuen 1991-n Erresonantzia Magnetiko Nuklearraren (EMN) garapen alorrean egindako ekarpenengatik. Eta ibilbide luzea egin du, ikerkuntza munduan erretiroa hartu duen arte.

Baina atzoko hitzaldian, ikerkuntzaren azalpena bezain interesgarria, bere ibilbidearena izan zen, zientziari eskainitakoaz at, artean eta beste esparrutan izandako esperientziak erakutsi zizkigun eta. Zientzialariak jakintza-alor anitzetan jardutearen garrantzia, are hobeto, nahitaezkotasuna azpimarratu nahi izan zuen, eta horretarako adibide adierazgarriak aurkeztu zituen.

Oso interesgarria izan zen, generalista edo espezialista izatearen arteko hausnarketa partikularrean. Oso interesgarria -eta gogoetara eraman beharko lukeena- Boloniako proiektuaren ildotik espezializazioaren eta profesionalizazioaren bidetik abiatu den Unibertsitatearentzat.

Espainiako bandera nazionala nonahi

2010-09-22T16:44:00.007+02:00

Ordenadorean wordpress instalatu nahian, Apache eta Mysql-kin borrokoan nenbilela, bideo honekin egin dut topo. Ez da berria, ezagutuko duzue agian. Baina niretzat lehenengo aldia izan da.

Asko gustatu zait. Poza dario. Irribarre zabala sortu dit. Baina amaitu denean, bazegoen zertxobait oroipenean zintzilik geratu zaidana. Zerbait ez dator bat beste guztiarekin. Bigarren aldiz ikusi dut eta jakin dut zer den: hirurogeita bederatzi estatu azaltzen dira eta batek bakarrik erakutsi du bere bandera. Nork eta Espainiak.

Idatzi nuen azkeneko sarreran, Katalunian Diada egunean jarritako banderez aritu nintzen eta ez naiz bereziki banderazale. Izango zen akaso "rojigualdak" egiten duen itzal nonahikoak gurea itzaliko ote duen kezka?

Katalunian

2010-09-11T22:59:00.002+02:00

Irailaren 11n Bartzelonara iritsi naiz eta gogoratu dut iaz ere, gaurko egunez, hemen izan nintzela. Orduan ezustean harrapatu ninduen ikusi nuenak: Diada ospatzen ari ziren eta kaleak senyeraz beteta zeuden. Gaur ere horrela aurkitu ditut.

Konparazioak egitea ez da bidezkoa izaten beti, batzuetan bidegabekoa da, baina naturalki atera zait oraingoan. Gogoratu dut azken urtean Kataluinean egin diren independentziaren aldeko erreferendumak. Gogoratu dut uztailaren 10ean Estatut-taren garapenari jarritako trabak denuntziatzeko (eta independentzia aldarrikatzeko) bertakoek egin zuten manifestazio erraldoia. Gogoratu dut hona etorri naizen guztietan izan dudan atsegina toki guztietan katalana entzutean. Gogoratu ditut webean katalanez aurkitzen ditudan eduki didaktiko ugariak. Eta inbidia sentitu dut.

Halako batean, gaur goizean etxetik alde egitean ikusitako azken irudia gogora etorri zait: Realeko bandera bizilagunen lehioetan. Hori izango ote da gure identitatea?

kamera... ekin!

2010-08-23T15:42:00.001+02:00

Udan gauza gutxi ari zitzaizkidan gertatzen eta ezin ZuZeu albistariren U2-ko zozketan parte hartzeko istoriorik idatzi. Pasadizoen eskasia aztertzen hasi nintzenean, arrazoiaz ohartu nintzen: burutzen nituen ekintza guztiak zuhurrak eta ohikoak ziren. Egia da etxe ondoko supermerkatura joateak edota Ondarretako uretan murgiltzeak ekar dezakeela ezusteren bat...

Jarraitu kontakizuna jatorrizko publikazioan:http://zuzeu.com/2010/08/22/kamera-ekin/

Bizikleta, gogoeta

2010-08-10T12:39:00.001+02:00

Bizikletan ibiltzen zarenean asko ikasten duzu.

Asko ikasten duzu geografiaz. Ordura arte autoaren abiadurak lausotuta igarotzen zenituen errepideak, bere osotasunean agertzen zaizkizu orain. Laua zena aldapa bihurtzen da, eta aldapa arina, malda pikoa. Lehen, alboetan ikusten zenituen zuhaitzak, haritzak, pagoak, arteak eta intxaurrak dira gaur, eta ordura arte inora ere eramaten ez zuten bidegurutzeak toki ederretara joateko bideak bilakatu dira. Ustekabean, zure maparen eskala handitu egin da.

Asko ikasten duzu neurriaz. Lehen uste zenuen aldapa luzeenek ez zutela ordu erdia baino gehiago irauten eta, jada, bistakoa da bi ordutik gorakoak direla. Pentsatzen zenuen nekea ahaleginaren amaieran zegoela, baina egun, badakizu nekearen atzetik indarrak jarraitzen duela. Abiada izateko ehun eta hogei baino gehiago behar zenuen, eta sekulakoa da orain hirurogeikoa.

Eta batez ere, asko ikasten duzu gizakiaz. Psikologiazko tratatu bat egin dezakezu atzetik datozen gidarieei esker. Aristotelesek egin zuen giza-izaeren sailkapenarekin gogoratu zara. Eta denen artean nahiago duzuna “birtutetsua” da: xuabe iristen da, distantzia erosoan jartzen da eta zaratarik gabe, elegantziaz kasik, aurreratzen zaitu tarte handia utzita. “Moderatuaren” aurrean ere lasai joaten zara: ez dakizu ondo zuhurtzia edo beldurra den, baina belozidadea gutxitu eta bihurgunea bukatu arte zain egoten da, nahiko txukun aurreratuz. Arazoak ematen dizkizuna “intenperantea” da; ahaztuta zenuen izen hori eta sasikume deitu diozu gaur arte bizikleta gainean zeundenean.

“Biziotsuarekin” daukazu zalantza: zure atzean, popari itsatsita, azeleragailuari eragin eta eragin dabilen hori izango ote da?

Hobe isiltzea

2010-08-06T12:11:00.006+02:00

Galdetu ziotenean zergatik egon zen idatzi gabe 1947tik 1966ra, ezer esateko ez daukagunean hobe dugula isiltzea erantzun zuen Jose Saramagok, bere estilo zorrotzean.

Hori irakurtzerakoan, Espainiako komunikabide gehienetan entzuten diren hitz hutsetaz eta azalekoetaz gogoratu naiz. Irudikatu ditut garrasika eta irainka egiten diren tertulia lotsagarriak ezer ez esateko. Zergatik ez dira isiltzen telebista eta irrati horietako zabor-tertulietako hainbat eta hainbat partaide?

Izango da akaso ezer esateko ez duten horiek -eta gonbidatzen dituztenak- ez direlako beren burmuineko hutsaren kontziente?

Jakituriaz

2010-08-03T12:12:00.007+02:00

Lagun batek noizbait esan zidan jakintsua nintzela. Errepikatu ere errepikatu zuen, birritan edo. Esaten zidanean, erakutsi gabe harrotzen nintzen piska bat, baina aldi berean iruditzen zitzaidan ez dudan jakinduria ikusten zuela berak nigan. Ondorengoetan, komeriak izaten ziren bere begien aurrean jakintsu izaten jarraitzeko; edo, egun batetik bestera nire jakintasun falta bat-batean agertuko zitzaion konbentzimendua.

Hala ere, nik ere uste nuen, orduan, nolabaiteko jakitatera iristen ari nintzela, badakizu, adinak dakarren heldutasuna, bizi-esperientziaz jasotzen duguna, gure bidearen joan-etorri saminek eman diguten ordaina, egin dugun barne-lanaren ondorioa... Baina gero, egunerokoaren eskakizunak medio, sakontasuna galtzea hain da erraza.

Ai ene! Zein azkar eskasten zaigun lortutako ezagutza; giharrek indarra galtzen duten bezala kirol jarduera eteten dugunean!

Bahituta egon naiz

2010-07-23T16:03:00.002+02:00

Bahituta egon naiz. Ez da izan oso denbora luzea, baina bahituta egoteko, bai. Egunero gogoratzen nintzen nire txoko honekin, baina ezin etorri. Orduoro urruti utzi nahi nituen bahituta egon naizen tokiko paretak, baina ezin haietatik ihes egin. Minutuoro sentitzen nuen bahituta egotea ez zela nire bokazioa, baina bahituta nengoen eta egoera hortatik ezin ihes egin. Bahituta nengoen bitartean senti nezakeen hura zela bizitzea tokatzen zitzaidana eta asko ikasiko nuela egoera hartan, baina denbora gehienean bukatzea nahi nuen. Horrelakoa naiz: batzuetan ematen du urte hauetan denetan ezer ez dudala ikasi.

Ondoren, etxe berri honetako giltzak betiko giltzatakoan sartu, paretetan koadro maiteenak ipini eta, erreskaterik gabe, aske nago berriz.

Ezin dituzu zure beldurrak uxatu...

2010-06-27T11:10:00.015+02:00

... baina haiekin bizitzen ikas dezakezu

Zilborrestea

2010-06-20T17:17:00.013+02:00

Azken egunotan, zilborrestearen inguruan hitz egitea suertatu zait behin baino gehiagotan. Loturak eta loturei buruz pentsatu behar izan dut askotan. Batzuk besteei jartzen dizkiegun tranpetaz gogoeta egin dut. Eta tranpak eta iruzurren artean iruzurtiena, elkar maite dugunen artean sortzen direnak. Ama garenok, eta ama izan gabe bizitza ematen dutenak, eta seme edo alaba garenok, edo seme eta alaba direnekin gabiltzanok, edo ama eta aita direnekin harreman dugunok eten gabe izaten gara elkarri jartzen dizkiegun lanak eta bete ezin diren eskakizunen lekuko.

Nik ikasi nuen zilborrestea beharrezkoa zela umekiak bizitza berrirako behar zituenak jasotzeko. Ama emalea zen. Horregatik eten behar zen. Umeak jaso beharreko guztia jasotzen zuenan, eten behar zen. Zergatik, orduan, galtzen dugu bizitzak eman digun papera? Zergatik norabide batekoa izateko sortutakoa bestera irauli egiten dugu naturala zena natura kontrakoa bihurtu?

Izugarria da, izugarria eta marabillosoa, izugarria, marabillosoa eta bozkariagarria nolako trebetasuna daukagun gizakiok xinpleena erabat korapilatzeko!

Saramago hil da

2010-06-19T11:50:00.005+02:00

Saramago hil zen atzo. Eta jakin dudanean, zerbait esateko gogoa sentitu dut. Nobel saria eman ziotenean ezagutu nuen nik. Orduan, bere nobela "Todos los nombres" irakurri nuen eta mundu berezi batean sartzen nindula somatu nuen, baina ez zidan barrua ukitu. Handik urte batzutara, "Ensayo sobre la ceguera" irakurtzerakoan, inpresionatuta utzi ninduen Saramagok. Ez dut ezagutu gizakiak duen ona eta txarra berak bezain ondo azaltzen duen idazlerik.

Eta harrezkero jarraipena egin nion bere liburuetan barrena. Denen artean, bada bat irakurri nuen une hartan emozioa, negar egiteraino, piztu zidana : "La caverna". Horregatik, idazle maitatua gogoratzeko, lan eder horretako pasarte hunkigarri bat idatziko dut hemen. Nahiko nuke euskaraz jartzea eta itzultzea bururatu zait, baina beste lan trinko batzuek eskatzen didate orain arreta. Beste batean, akaso...

"Verdaderamente son pocos los que saben de la existencia de un pequeño cerebro en cada uno de los dedos de la mano, en algún lugar entre falange, falangina y falangeta. Ese otro órgano al que llamamos cerebro, ese con el que venimos al mundo, ese que transportamos dentro del cráneo y que nos transporta a nosotros para que lo transportemos a él, nunca ha conseguido producir algo que no sean intenciones vagas, generales, difusas y, sobre todo, poco variadas acerca de lo que las manos y los dedos deberán hacer. Por ejemplo, si al cerebro de la cabeza se le ocurre la idea de una pintura o música, o escultura, o literatura, o muñeco de barro, lo que hace él es manifestar el deseo y después se queda a la espera, a ver lo que sucede. Sólo porque despacha una orden a las manos y a los dedos, cree, o finge creer, que eso es todo cuanto se necesitaba para que el trabajo, tras unas cuantas operaciones ejecutadas con las extremidades de los brazos, apareciese hecho. Nunca ha tenido la curiosidad de preguntarse por qué razón el resultado final de esa manipulación, siempre compleja hasta en sus más simples expresiones, se asemeja tan poco a lo que había imaginado antes de dar instrucciones a las manos [...] algo que toca lo indecible, ese color todavía no nacido del todo que, con el asentimiento, la complicidad ya a veces la sorpresa de los propios ojos, las manos y los dedos van creando y que probablemente nunca llegará a recibir su justo nombre. O tal vez ya lo tenga, pero sólo las manos lo conocen, porque compusieron la tinta como si estuvieran descomponiendo las partes constituyentes de una nota de música, porque se ensuciaron en su color y guardaron la mancha en el interior profundo de la dermis, porque sólo con ese saber invisible de los dedos se podrá alguna vez pintar la infinita tela de los sueños [...] El cerebro preguntó y pidió, la mano respondió e hizo. Marta lo dijo de otra manera, Ya le ha cogido el tranquillo."

Bakean bego, José de Sousa Saramago

Manifestazioa Donostian: moratoria, errausketarik ez

2010-06-17T08:26:00.000+02:00

Erraustegiaren Kontrako kideek manifestazioa deitu dute datorren igandean, ekainak 20, eguerdiko 12:00etan, Donostiako Bulebarrean. Egun horretarako “Osasunaren alde, Moratoria, Errausketarik ez” lelopean antolatu dute manifestazioa batetik Usurbilgo Ituna sinatu duten partidu, sindikatu eta mugimendu sozialek eta bestetik Errausketaren Aurkako Taldeen Koordinakundeak.

Lopez eta Zelaaren gobernua Eskola Publikoaren aurka?

2010-06-07T08:15:00.005+02:00

Eskolatik kanpo dagoenak ez du agian jakingo zer den eskolako lanpostuen zerrenda (RPTa) eta inoiz ez zuen galdetuko eskola baten antolaketaz, baina pentsatzen jartzen bada konturatuko da eskola batek funtzionatzeko irakasleek klasea ematea baino gehiago behar dela.

Lehen Hezkuntzako eskola batean irakasle tutoreak behar dira eta irakasle espezialistak (ingelesa eta gorputz hezkuntza eta musika) eta eskolako martxa antolatuko duten eta gainbegiratuko duten zuzendaritzako taldekoak eta jangelaz eta jangela garaian ikasleak zaindu behar dituzten begiraleez arduratuko dena, eta liburutegia kudeatuko duena, eta laguntza eta programazio berezia behar duten ikasleei laguntza emango diena eta eskolako baliabide teknikoez arduratuko den irakaslea. Horregatik eskola batek 32 ikasle talde baditu, 32 irakasle baino gehiago behar ditu. Irakasle talde hori zenbatekoa izango den urtez urte erabakitzen da ikasle kopuru eta eskolak dituen berezitasunen arabera. Urtetik urtera ez da aldaketa handirik egoten eskolako baldintzak aldatzen ez badira. Ikasturte bukaera aldean, ekainean hain zuzen, iristen da lanpostuen zerrenda.

Hori da, hain zuzen, lehengo asteazkena eskoletara iritsi zitzaiguna: datorren ikasturteko lanpostuen zerrenda. Eta murrizketak iragarrita zeuden arren, ezin genuen sinistu ikusten genuena: bi eta hiru arteko irakasle gutxiago 32 ikasgela dituen eskola bakoitzeko. Horrek esan nahi du %6 eta %8 arteko murrizketa egin digutela. Eta kasu batzuetan esan nahi du datorren ikasturtean ez dugula izango ikastalde guztiei derrigorrezko diren ingeleseko klaseak emateko irakasle nahiko izango. Edo ezingo diegula gelatik kanpoko laguntza eskaini zailtasun bereziak dituzten ikasle askori. Edo 110 ordenagailu finko eta 140 eramangarri denak sarean konektatuta ditugun eskolan ez dela egongo horien funtzionamenduaz eta proiektuaz arduratzen den irakaslerik. Eta hori bezalako beste arazo asko, ez baigara ailegatuko eskolak dituen beharretara.

Horregatik egin dute protesta zuzendariek, baldintza hauetan Euskal Autonomi Erkidegoko Eskola Publikoa porrotera doalako. Lopezen gobernuak egin du, Isabel Zelaa Hezkuntza Sailburuak egin du. Sozialistak?

OHARRAK (Post scriptum) 10/06/16: Badirudi Hezkuntza Sailak azken orduko aldaketak egin dituela eskola askotako lanpostuen zerrendetan eta aurreko urtetako egoerarekin parekatzen ez bada ere, gehienetan murriztu dira murrizketak; minus bider minus berdin plus?

Ez garenean konformatzen

2010-05-29T16:48:00.014+02:00

Egoerak gainezka egiten dizu. Beti izan zara baikorra, baina orain ezin duzu. Egunkariak irakurtzen zenituenenean ez zenuen pentsatzen horrek ez zuela bueltarik izango. Albisteak jasotzen zenituenean ez zitzaizun iruditzen ondoren etorriko zena are ilunagoa izango zela. Telebistan agertzen ziren politiko famatuen jarduna entzuten zenuenean ez zenuen sentitzen beti eta erremediorik gabe zuri eta beste herritarrei iruzurretan zebiltzala. Ez zenuen pentsatzen sistema bera porrotera iristen ari zela. Ez zintuzten mintzen lagunen berbaldi autoatseginek.

Ez dakizu zergatik gertatu zaizun orain. Kasik bat-batean.

Akaso, armairuan duzun maleta txikienarik hartu, egun pare bat edo hiru kanpoan pasatzeko eraman dezakezun ekipajearekin fardela egin, eta hor nonbait bakartzeko garaia iritsi zaizu.

Murrizketak sistema publikoan: zein da nahi dugun eredua?

2010-05-22T21:41:00.053+02:00

Eskola publikoan irakasle naiz, beraz funtzionario. Hogeita hamaika urte daramatzat lanean Lehen Hezkuntzan eta horien erdia sistema publikoan. Ez naiz hasiko arrazoiak ematen funtzionariook egiten dugun lanaren kalitateaz. Ez naiz hasiko adierazten ezta ere zertan eta zergatik den ona eta beharrezkoa gizarte osoarentzako hezkuntza eta osasuna eta beste zerbitzu asko publikoak izatea eta, beraz, administrazio publikoan langile ugari egotea.

Baina triste eta haserre egotekoa da gertatzen ari dena. Sekulako erasoa langile jendeari eta gizarte osoari. Eta ematen du ez garela konturatzen. Ezjakintasun handia ikusten ari naiz inguruan. Ezjakintasuna eta errespetu falta. Inoiz ez nioke nik barrerik egingo ERE baten ondorioz gutxiago irabaziko duen langile bati. Ez dut uste horrelakorik inori bururatuko zaionik. Alta, ironiak eta isekak entzun behar izan ditut egun hauetan, funtzionariooi soldata %5a jatsi behar behar digutela jakin denean. Espainian, eta islaz Euskal Autonomi Erkidegoan, beheraka dator funtzionarioen erosketa ahalmena 1980. hamarkadatik mileuristas.com-eko artikulu honetan erakusten den bezala: %49a galdu dugu 1983tik. Eta horri oraingo soldataren jatsiera gehitzea niri edo beste edozeini gertatuta ez zait barregarri iruditzen.

Agian barregarria izango da diru asko dutenentzat. Eskuinekoek (eta kapitalak kontrolatzen dituen hedabideak, Espainiko boteretsuenak tarte) ahalegin handia egin dute emplegu-publikoa eta funtzionarioen lana gutxiesteko, jakina, ez baitute hortik irabazirik ateratzen. Eta lelokerian lelokeri, irakurle eta entzule eta ikusle askok ederki irentsi dute haien gezurra, beste gezur askorekin egin duten bezala. Eta ez dira enteratzen sektore publikoan egiten diren murrizketak noraino doazen gizarte bidezko eta berdintasunezko baten aurka.

Eta ez, ez ditugu funtzionarioak sobera, begiratu bestela ondoko taula jakiteko nolakoa den enplegu publikoaren proportzioa beste estatuetan. Edo irakur ezazue Vicenç Navarrok, Ponpeu Fabra Unibertsitateko katedradunak gaiaz idatzitako artikulua. Zeintzu dira berdindu nahi ditugun gizarteak, Norvegia eta Suedia, edo Hego Korea eta Japonia?

Bakerako plana

2010-05-05T13:02:00.018+02:00

Badira aste batzuk Indarkeriari Legitimazioa Kentzea eta Bizikidetza Demokratikorako planaz, hau da, bake hezkuntzaren plan berriaz idazteko beharra sentitzen dudala. Badira hiru aste behar hori dela eta, arinak eta interes gutxikoak iruditzen zaizkidala blogerako bururatzen zaizkidan beste gaiak. Gai politiko-polemikoa bihurtu da bete-betean eta bat nator Euskal Autonomia Erkidegoko Eskola Kontseiluak Jaurlartitzari egindako kritikarekin «Indarkeriari legitimazioa kentzea terminoaren esanahiak pentsarazi dezake aurretik legitimazio bat izan dela, eta hori ezin zaio hezkuntza sistemari leporatu» esaten duenean.

Gaur goizean jakin dugu Isabel Zelaa Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza sailburuak Konrado Mugertza Euskadiko Eskola Kontseiluko presidentea kargutik kenduko duela, erakunde horrek aipatu planari buruz txosten kritikoa egin duelako.

Oso begirune eskasa izan da "Indarkeriari Legitimazioa Kentzea" izeneko plana aurkezterakoan. Oso begirune gutxi eskola osatzen dugun guztiokin eta batez ere irakasleokin, indarkeriaren hazia eskoletan ereingo balitz bezala aurkeztuz eta eskolak eta irakasleok orain arte ezer egin ez bagenu bezala adieraziz. Eta ez da horrela; etengabeko hausnarketa egiten ari gara aspalditik indarkeriaren -eta bere adierazpen guztien- inguruan eta, bera baino eragile indartsuagoak daudela jakinda ere, eskolak ez du etsitzen duen bokazio hezitzailean. Proposamen asko eta sakontasun maila desberdinekoak jarri dira martxan, baina arlo honetan ezin gara azalean gelditu, Hezkuntza Sailak indarrean jarri nahi duen plan partzial eta alderdikoiarekin azalean gelditu den bezala.

Hori dela eta, hainbeste alderdi ikusten nizkion gaiari, ez nuela asmatzen nondik heldu. Baina, dagoeneko erabaki dut: serio jokatuko dut, ez naiz konformatuko jokabide jakin bat deslegitimatzearekin, hori baita, hain zuzen, gaitzaren sustraietara joan nahi ez, eta adarretan alfer-alferrik gelditzea. Lehengoan, Baketik bake zentroaren Izan proposamena interesgarria bezain sakona ezagutzeko aukera izan nuen eta horixe ardatz moduan hartuta, jorratuko dut gaia blog honetan.

Facebook

2010-04-22T08:25:00.000+02:00

Facebookekoa egin nintzen duela urtebete. Ez dakit ondo zergatik eman nuen izena. Uste dut hau dena hobeto ezagutzeko izan zela. Badakizue, mundu honetan behin hasiz gero, proba egin eta zuzenean ezagutzea egokiena delako. Hasieran, oso urruti zebilen etxeko baten berri izateko etorri zitzaidan ondo. Ondoren, etxekoa gerturatu zenean, interesa galtzen joan nintzen.

Orain, beste gertaera batzuk direla medio, Facebooken murgildu naiz berriro. Eta lagunen eta ezagunen lagun zerrenda luzeak ikusita, kezkatu naiz. Ai, ama! Anakoreta bat bezain bakartia sentitu naiz. Zer egin dut urte luze honetan? Lagun gutxi batzuk besterik ez. Aurpegirik gabeko lagunak, gehienak; lagun erdiak erakundeak. Eta ditudan horiek lehenagokoak ziren. Ez dira etorri sarean barrena, ez dut berririk egiteko gaitasunik izan.

Erabakia hartu dut: profilaren argazkia aldatu eta plazara irtengo naiz. Txikitatik entzun dut sinpatika eta lagunartekoa naizela eta ezin dut jasan horrelako porrot soziala orain.

80 egunean: filma ederra

2010-04-19T23:45:00.009+02:00

Ez naiz zinema-kritikari, bai, ordea, zinemazalea. Kasualitatez iritsi zait 80 egunean ikusteko gonbidapena, lagun baten bidez. Eta lagunarekin zinema-aretora iristerakoan "en petit comité" zela konturatu gara, aurre-estreinaldi edo horrelako zerbait Donostiako udaleko zenbaitentzat. Ez nuen filmaren berri, ez dut ezer irakurri aurretik, ez eta ezertxo ere entzun, lagunak jasotako gonbidapenean zetorren azalpen laburrak piztu zidan jakinmina.

Eta hunkituta atera naiz zinema-aretotik. Ederra iruditu zait, ederra iruditu zaigu aretoan geundenoi. Ederra, goxoa, sakona, arina, tristea, alaia... Ia etengabe irribarrea ahoan, tarte batzuetan korapiloa eztarrian.

Apirilaren 23an emango dute, 22:30etan Victoria Eugenia antzokian, Donostiako Giza Eskubideen VIII. Zinemaldian eta maiatzean, Euskal Herriko zinema-aretoetan. Nik ez nuke dudarik egingo. Oraintxe bertan hartuko nuke sarrera. Dagoeneko, berriz ikusteko erosi dut.

80 egunean from Moriarti

Errugabeak

2010-04-13T22:20:00.016+02:00

Asko hitz egin eta asko idatzi da Egunkariari buruz. Asko esateko denbora izan da zazpi urte. Asko sufritzeko denbora izan da zazpi urteko denbora Egunkariako errugabeentzat, euskaltzaleontzat, euskaldunontzat, euskararentzat. Asko esan daiteke orain ere absoluzioa erabakitzen duen sententziaz. Dagoeneko, entzun ditugu orain arte isilik zeudenen adierazpenak. Tertulia askotako gaia izango da. Horretara ere (tertulia eta tertulianoetara) ohitu gara herri honetan. Hitz gutxikoak ginela esaten zen lehen, euskaldunak, hitz gutxi eta fidatzeko hitza. Zer gara orain, kanpokoentzat? Noraino egina dago kaltea? “Kaltea jacta est!” idatzi du Anjel Lertxundik. Ez dugu ahaztuko. Baina honek guztiak gure herriarentzat amaiera ona ekarriko badu, berriz ere erasoa alde batera utzi eta aurrera egingo dugu.

Bihotz bakarra daukagu

2010-03-31T14:00:00.005+02:00

Duela hilabete pare bat bihotzekoa eman zion lagun bati. Gaztea da eta bortitz eman bazion ere, ederki osatu zen hartatik. Alta eman behar ziotenean, kardiologoak serio hitz egin zion beste horrelako krisi bat saihesteko. Izaeraz eta osasun-ohituretaz galdetu eta zenbait jokabidez ohartarazi zion.

Laguna zuzena da, langile fina, hitzordu guztietara garaiz iristen dena, iluntzeko orduetan bizilagunak ez gogaitzeko telebistaren bolumena jaisten duena, semaforoa berdez dagoenean soilik igarotzen duten eta hartutako konpromezu guztietan zintzo konplitzen duten horietakoa. Medikuak lagundu nahi dio, bihotza ahal den osasuntsuen zaintzeko jarraibideak eman. Eta aldatzeko eskatu dio: ingurura begiratzeko eta haiek bezala egiteko; axolagabeago izan behar dela esan dio, ez hain puntual, ez hain zuzena, ez hain fina.

Lagun gaixo gizajoak erantzunkizun bikoitza dauka orain. Bere bihotz-gaixotasunaren erruduna da. Nola izan liteke hain zintzo, hain arduratsu? Ez daki nondik hasi: tabernetan pintxo gutxiago ordaindu, zaborraren bereizketa ez egin, errentaren aitorpena datorrela eta gutxiago deklaratu... Orain arte zerbait gaizki egin du eta hemendik aurrera konpondu beharko du. Bihotzarengatik.

Hitzapasa: hitz-jokoa ikasleentzat

2010-03-17T11:22:00.009+01:00

Lehenago ere aipatu ditut (eta zerrendatu) blog honetan, ikasleekin erabil ditzakegun internet jolasak. Oraingoan berri batekin nator: hitzapasa. Maite Goñik euskaraz diseinatutakoa, gaztelaniazko "pasapalabra"-n oinarritua. Joko honen xehetasunak Sustatun bertan azaldu ditu egileak.

Kezkatuta nago

2010-03-13T18:15:00.009+01:00

Kezkatuta nago ez dudalako kontu hau oso ondo ulertzen. Asteazkenean, Eskola 2.0-ko aurkezpenean izan nintzen Bilbon. Hitzaldi batzuk interesgarriak izan ziren, batez ere kanpotik etorritako bi irakasleena: Alfons Cornella eta Fernando García Paezena. Cornellak oinarrizkoaz hitz egin zuen eta García Paezek San Walebonson, bere eskolan, egiten ari diren lana aurkeztu zigun. Batak zein besteak aurkeztutakoa fundamentuzkoa izan zen, lehenengoak alderdi teorikoa eta bigarrenak praktikoa erakutsita.

Baina, han geunden irakasle askok beste zerbaiten zain geunden: Hezkuntza Sailak euskaraz prestatu dituen material didaktikoak ikusi nahi genituen. Horiek aurkeztera Antonio Cara atera zen, programak zioen bezala "Eskola 2.0 Planaren on-line baliabide didaktikoak" ikusiko genituen. Baina aplikazio praktikoak erakutsi behar zizkigunean juxtu, teknologiak huts egin zuen, eta bere horretan utzi behar izan zuen esku-hartzea. EITBko multibox aretotik atera nintzenean nire buruari galdetu nion ea arazo teknologiko horiek ez ote zuten ezkutatu euskarazko baliabide didaktikoen gabezia. Oraindik ikusteko gaude, inondik ere ez dira ageri.

Eskolan galdetu didate ea zer daukagun ikasleekin lanean hasteko: Gmail, Google, Wikipedia, .... Blogger edota Wordpress, Jomla, Picasa, Infarview... Gutxi gorabehera hau guztia hasi baino lehenago genuen gauza bera.

OHARRAK (Post scriptum)
Beste bi kontu dira aipatzekoak. Lehenengoa emakumearen presentzia eskasa. Jardunaldiak bost bat ordu iraun zuen, atsedenerako denbora kenduta, eta horietatik ordu erdia baino gehiago ez zen egon emakume baten esku. Oraingoan ere gizonezkoek esan behar digute gehiengo handia garen 5. mailako irakasle emakumeoi zer eta nola egin behar dugun?

Bigarren kontua, euskararena. Bost ordu horietatik ordu erditxo eskasean baino ez genuen euskara entzun, bi emakumeen ahotan hain zuzen. Eskola 2.0-ko baliabideak azaltzeko eman zizkiguten orriak ere gaztelaniaz daude. Holako eskola, horrelako gizartea nahi du Hezkuntza Sailak? Espainola eta Gizon?

Eltxo bat bisitan

2010-03-13T12:01:00.006+01:00

Eltxo bat izan dut bisitan bart. Goizaldeko lo goxo-arinean nengoela burrunba ezagunak esnatu nau. Berehalaxe hasi naiz kalkulatzen non izango ditudan hartaz babesteko erabiltzen ditudan armak. Aurreko udatik ez dut intsektizida elektrikoa erabili behar izan. Gutxienez, espraia; non egongo ote da? Ez naiz gogoratzen. Aurpegia estali dut mantarekin, aurpegian izaten baititut eztenkada dramatikoenak. Ondo tapatuta, zertxobait lasaitu naiz. Ez da posible, elur tenperaturan ez dira eltxoak hazten. Baina seguru nengoen entzundakoaz, eltxo bat zen. Ohekideak -nire mugimendu urduriek esnatuta- ez dela posible esan dit. Izatekotan mutazio bat behar duela izan, ez baita normala garai honetan. Moskito mutante bat lanparatxo gainean jarrita niri begira irudikatu dut orduan. Harrezkero, ezin izan dut lorik egin.

Azpitituluak euskaraz

2010-03-09T22:17:00.003+01:00

Hitz egin dut beste noizbait ere horretaz, zinea jatorrizko bertsioan ikustearen abantailetaz, hain zuzen. Gurea bezalako hizkuntza baten mesederako, zalantzarik gabe. Eta ez bakarrik hori. Zinearen alde egoteaz gain, kanpoko hizkuntzak, entzutearen poderioz, ezagutzeko eta ikasteko bidea baita ere. Horregatik, hona ekarri nahi izan dut azpitituluak.com ekimena eta horri buruz Luistxo Fernandez-ek Zuzeu-n emandako informazioa.

Burn-out sindromea daukazu?

2010-03-01T15:37:00.039+01:00

Gaur jakin dut zer den burn-outa. Higadura profesionalaren sindromea omen da. Estres mota luze bat, pertsonen arteko harreman sakonak eta eskakizun emozional handia duten lanbideetan ematen dena, hala nola, osasun arloko lanetan, hezkuntzakoetan... Wkipediak dio konpesaziorik gabeko ahaleginean aritzeak sortzen duen frustrazioak ekar dezakeela, eta errazago gaixotzen direla oso kalifikatuak eta arduratsuak diren profesionalak, norbanakoaren interesen gainetik lanarekiko konpromezua jartzen dutenak, alegia.

Ezagutzen dut sindromea. Gero eta gehiagotan gertatzen da inguruan. Gero eta arazo handiago eta konponbide zailago duten ikasleekin egiten dugu topo ikasturtez-ikasturte. Irakasleok gero eta gehiagotan eman behar diogu erantzuna umeengan gabeziak sortutako arazo emozional eta horrek dakarren jarrerazkoei. Administrazioak eskaintzen dizkigun baliabideak ez dira ugariago, urriago akaso, eta horren ondoan gero eta gehiagotan jasotzen dugu gure lanaren balorazio eskasa.

Burn-out sindromea, izen ingelesa jarriz gero, dotoreagoa da gaixotasuna. Orain arte gure artean erreta egotea esaten genion. Eta gutako asko errez gero, nork ureztatuko ditu kimutan dauden landare gazteak?

Inpassean

2010-02-26T18:00:00.025+01:00

Hiztegian begiratu dut impasse hitza eta "ez atzera ez aurrera" esan nahi du. Bestela ere erabili izan dut nik, zerbaiten zain nagoela adierazteko, edo hobeto esanda, zerbaiten zain nagoenean sortzen diren esanahirik gabeko tarteak adierazteko: inpassean. Ez dakit hitza ez ote datorren "in pasa" (egin pasa) espresiotik, horrela joaten baitzaizkit orduak egoera horretan nagoenean.

Inpassean egon naiz behin baino gehiagotan. Eta, ingurura begiratuta, ez naiz bakarra batzuetan inpassean egoten naizena, itxaroten dudana iritsi bitartean geratzen den denbora atzerako kontaketa bilakatuz. Horrela egoten gara ere maiteminaren larrienean maiteari adioak egin eta berriz elkartu arteko orduetan. Edo gertatzea nahi duguna gertatuko ote den esperoan, bitxilorea orriuldutzen dugun bitartean. Oraina oso serio bizi behar da inpassearen eskutan ez erortzeko. Eta gizaki gehienok ez gara oraina serio bizitzen espezialistak.

Oraingoan ere horrela nagoela konturatu naiz. Gertatzea nahi dudan hori nahi dudan bezala gertatzeko impasse batean... Eta horretaz jabetu naizenean, balkoiko loreak goxo ureztatzen hasi naiz.

Ederrak itzala uzten du

2010-02-20T13:27:00.028+01:00

Hasita nituen bi sarrera, bat miniordenagailuei buruz eta bestea ikasleen negarrari buruz. Oso diferente biak, baina sortu ziren unean interesgarriak. Une hura joan zen eta ezin bukatu bata, ezin bukatu bestea. Bi aste pasa ditut ordenagailuetatik urruti, garuna elurrez txuritutako mendiz beteta, lehenengoa, eta orain dela bi mila eta bostehun urte eraikitako mirariak begien aurrean, bigarrena. Blog hau bidaia kronikarako tokia balitz, kontakizunez beteko litzateke oraintxe, baina bizi izandakoa pausatzen utziko dut eta kronika gogoeta bilakatuko da.

Blog gogokoak

2010-01-29T17:04:00.004+01:00

Bloga hasi nuenetik jarrita daukat blog kutunen atalean Anjel Lertxundiren bloga eta Kevin Herediarena. Azken hori uztailetik lozorroan dago, zerbait berriren esperoan edo. Andurena, berriz, egunero da interesgarria eta inspirazio iturri. Baina blogen mundu honetan murgildu naizenetik asko eta oso gustukoak ezagutu ditut eta kutunen zerrenda hori motz gelditu da. Horregatik, hemendik aurrera eguneratzen joango naiz eta une bakoitzeko gogokoak izango dira hor azalduko direnak.

Lotsagorritze ezpatologikoa

2010-01-22T08:00:00.005+01:00

Patologiaren esparrura iritsi gabe, lotsagorritzearen beldurrez sortutako saiheste-jokabidea fenomeno ezaguna da. Demagun bizi-esperientziaz dakidala lotsagorritzea zer den eta nire garunak -eta baita gorputzak ere- baduela fenomeno horren oroitzapena. Demagun behin baino gehiagotan gertatu zaidala eta gertatzen zaidanean ez dela atsegina izaten. Era berean gerta dakidake gogoak zuzen lotzen duela lotsagorritzearen ondorio fisiko-kromatikoa egoera zehatz batekin. Eta ondorio hori ez gertatzeko, era inkontzientean saihestu egiten dudala lotsagorritzera eramaten nauen egoera edo gertakari hori.

Demagun nire lotsak gaindituta, auzo-lotsak eragindako lotsagorritzearen fenomenoa gainditu gabe nagoela oraindik. Eta gogoak zuzen lotzen duela lotsagorritzearen ondorio ezatsegina egoera zehatz batekin. Eta ondorio hori ez gertatzeko inkontzienteki saihestu egin dudala lotsagorritzera eramaten nauen gertakaria. Eta halako batean konturatu naizela aste batzuk daramazkidala ETBko albistegiak ikusi gabe.

Zein da zure aukera?

2010-01-20T16:39:00.036+01:00

Gizakiaren jostatzeko joera, egiten ditugun bizi-aukerak edo bizitzan hartzen ditugun bideak, dibertsioa ikaskuntza prozesuan, musikaren indarra kolesterolaren aurkako borrokan, metroa izatearen abantailak, mozart bizirik dago... Oso iradokitzailea iruditu zait Sustaturen bidez ikusi dudan bideo hau. Zein eskailera hartuko zenuke zuk?

Eskola 2.0: ostiralean arbel digitalak jartzera datoz

2010-01-19T00:23:00.001+01:00

Arbelak eta kanoiak jarriko dizkigute ostiralean. Goiz osoa pasa behar omen dute tramankuluak instalatzen bosgarren mailako hiru geletan. Gero eta gertuago dago ordenagailu eramangarrien helduera eta oraindik jarraitzen dugu mega erdiko abiadura duen internet konexioarekin. Eta ez dute hezkuntzarako aplikaziorik sortu ordenagailu horiekin aritzeko. Hauxe da egoera. Gure autonomia-erkidegoa ez da aipatzen, baina nik dakidanez, antzekoa da.

Egonian

2010-01-18T17:20:00.005+01:00

Oso txikitatik irakurzalea den lagun batek kontatu zidan, umetan, errieta egiten ziola amak irakurtzen harrapatzen zuenean. Ez zen, itxuraz, probetxuko zeregina. Nik ere gogoan dut etxean ez zela oso egokitzat jotzen liburu batekin nire baitan bilduta ikustea. Denbora galtzea zen. Ez dakit oso diferente izango zen neska beharrean mutila izan banintz, baina ez noa horretara.

Ez dut uste gure gaztetxoren bat irakurtzen topatuz gero, gaur egun horrelakorik gertatuko litzatekeen, baina ezer egin gabe, alferkeritan, alegia, topatuko bagenu? Bakarrik, ezer egin gabe, ametsetan? Ez litzateke erantzuna izango gure amen antzekoa? Aisiaren kulturan bizi garen arren, ez dugu ondo ikusten ezer egiten ari ez dena. Noraezean ibiltzea ez da egokia. Ezertan pentsatu gabe egotea, plangintzarik gabe, egiten duzunari batere etekinik atera gabe, egonian… ez da egoki ikusten. Lagun artean bazaude, tabernan, terraza batean, edo pasieran, tira. Kirol jardueran bazabiltza, ondo. Bakarrik, ordea, ezer egin gabe, denbora galtzea da.

Baina, ez duzue inoiz pentsatu izpirituaren gelditasun hori gabe, ezinezkoa dela sorkuntza? Nola eta non, bestela, sortu zaizkizue sormen-lan ederrenak?

Gabonak joan dira eta badatoz...

2010-01-06T01:36:00.029+01:00

Ez nizkizuen Eguberri zoriontsuak opatu, ez zintuztedan Urteberrian zoriondu, bietan joan zitzaidan eguna bizitza doakigun bezala, arin eta leun batzutan, astun eta zakarrago bestetan, eta beti etorri eta joan, etenaldirik gabe, bere mugimenduen segidan. Denborak ez dauka erremediorik, erremedio bakarra denboratik at dagoena sumatzea da...

edo datorrena ospatzea!!

badatoz sansebastianak

Gabonak: hau al dira?

2009-12-30T00:03:00.054+01:00

Oraintxe bertan, honekin topo egin dut morkots marrazkilariaren weborrian.

Hitzik ez

eranskina
Oso serio jarri naiz aurrekoan; hobeto pentsatuta, Gabonak hau ere badira!

Nork sobera besarkatzen baitu, gutti hersten du

2009-12-27T23:48:00.006+01:00

Badaude espezialistak, hau da, zientzia, jakintza-alor edo arte baten adar jakin batean adituak. Beren jakintzan sakon eta zabal jarduten dute hartaz erabat jabetzen diren arte, espezialitate horretan aritzen dira beste arlorik eta jarduerarik ia existituko ez balitz bezala, jakintza hura beren bizitzako jakinduria bihurtzen den arte. Interesgarriak dira, beti ere arlo hori zuretzat interesgarria den heinean.

Badaude jeneralistak, hau da, zientzia, jakintza-alor edo arte askoren adar askotan adituak. Arlo eta jakintza askotan zabal jarduten dute, baina ez oso sakon, espezialitate askoren artean batera edo txandatan saltoka aritzen dira jarduera bakarrean aritzea ezinezkoa balitz bezala, denetaz zerbait ikasten duten arte. Interesgarriak dira, beti ere tximeleta batek lorez-lore egiten duen hegaldia zuretzat interesgarria den heinean.

Inbidia izan diet beti espezialistei. Nire burua irudikatzen dut pianista trebeenaren gisa, arratsaldero pianoa jotzen, partitura baten esaldi baten akats niminoenak zuzentzen, perfekzio zoragarrienaz ateratzen den arte. Edo fisikako laborategi batean, jatordua ahaztuta, formula korapilatsuenetan murgilduta "eureka!" bilatzen ari nintzen hura agertu zaidala ikustean. Edo Tourreko Alpeetako etapa nagusiaren azken kilometroak egiten, indar guztia ahiturik, giharrak fin, bihotza lehertzear. Edo liburu mardul bat idazten, eguneroko konpra egin gabe astetan, azkeneko kapituloak biribiltzea baino inportanteagorik ez dagoela sentituz.

Baina ezin, bizitzaren eskakizun handi eta txikiak bete behar, eta berandu xamar da solfeo ikasten hasteko. Zer egingo diogu! Imajinatzen duzue Cervantes On Kixoteko paragrafo bat bukatu eta hurrengoa hasi artean mantala jarri eta etxekoen bazkaria prestatzen? Ez ginen bada jaioko espezialistak izateko.

Hau da hau! Zenbat lan hainbeste egunetan ezer idatzi gabe pasa naizela justifikatzeko!

Eskola 2.0: armairutxoak jarri dizkigute

2009-12-17T23:41:00.027+01:00

Ordenagailu eramangarriak gordetzeko eta kargatzeko armairu berezi batzuk instalatu dizkigute 5. mailako hiru geletan. Armairuek gurpilak dituzte, baina hornitzaileek egokiago ikusi dute paretan josita uztea, seguruago omen da. Ordenagailu guztiak batera ez kargatzeko, lau fasetan egingo da eta hori diferentzial baten bidez egingo da. Aparatuak ondo funtziona dezan entxufatuta egon behar du beti, eta hara hemen lehenengo arazoa: eramangarriak gehiegi ez berotzeko bentiladore pare bat daude, tenperatura gora egitean sekulako zarata ateratzen dutenak. Hori bakarrik falta zen eskola garaian! Entxufea ateratzeko beste erremediorik ez dugu izango klase eman nahi badugu.

Armairuak iristearekin bat, bilera batera deitu digute Eskola 2.0-ko arduradunek. Hitz eder asko, baina oso susmo txarra: ez dute interneteko konexioaren banda zabaltzeko konpromezurik hartu. Hori disgustua! Gure eskolan, 69 ordenagailu eramangarri izango dugu web 2.0-n aritzeko, interneten, alegia. Horretaz gain, goiko eraikinean, 42 ordenagailu mugiezin ditugu, horiek ere interneten erabiltzeko, jakina. Zenbait unetan, 111 ordenagailu batera izango ditugu konektatuta sarean, sarean? barregurea ematen du. Mega bat besterik ez dauka kontratatuta Hezkuntza Departamentuak guretzako, eta ni neurtzen hasi naizenetik ez du inoiz 400 kbp-tik pasa.

Konexio egoki bat jartzen ez badigute, lasai-lasai egongo dira eramangarri polit horiek armairutxo ederrean sartuta; noizean behin zertxobait freskatzeko atera eta kitto!

Ajea

2009-12-14T08:30:00.015+01:00

Batzutan jeikitzen zara eta iruditzen zaizu dena atzeraka doala. Bukatu dira Euskararen Nazioarteko Egunaren inguruko ekintzak, bukatu da Durangoko azoka, bukatu da ere bertsolari txapelketa eta horrekin batera doazen emozioa eta jakinmina, bukatzen ari da hiruhilekoa eta ebaluazioaren bukaerako euskarazko lanak zuzentzen dituzunean, badirudi ikasturte hasi zenetik ezer ez dutela aurreratu... Eta halako batean, Zuzeu.com-en irakurri duzu badok.info euskal kantagintzaren atari digitala sortu dela eta hasi zara saltseatzen eta aurkitu duzu Mixel Labegerie-ren "Aurtxo-aurtxoa" eta musika martxan jarri denean itxi dituzu begiak eta gogoratu duzu aitak izkutuan gordetzen zuen diska hura, azalean ikurriña gitarratik zintzilik, eta euskaraz ulertzen ez zenuen garaian erreberentziazko misterioz entzuten zenuena berriz aditzean, sentitu duzu dena ez dela bukatu, ez dela oraindik bukatu.

Euskararen Nazioarteko Egunean hainbat ekintza

2009-12-02T13:30:00.002+01:00

Aste berezia da hau euskara sustatu nahi dugun guztiontzat. Erakunde askok antolatu dituzte ekintzak eta aukeratzea zaila da; are gehiago ebaluazio lanetan murgilduta gauden irakasleontzat. Hara hemen horietako batzuk:

Donostiako Euskararen Udal Patronatuak antolatuta: mintzodromoa eta kontzertua abenduaren 3an bertan; eta Gazteak zinemara! abenduaren 1etik 4ra, 9an eta 11.

EHUko Bizkaiko kanpusean antolatu dituzte ere ekitaldiak: ipuin kontaketa eta bertso bazkaria.

Durangoko azokan, berriz, abenduaren 5etik 7ra ahotsenea eta honekin batera beste asko.

Eta sarean ere baditugu: Klik egiozu euskarari, Eusko Ikaskuntzak martxan jarria eta Hitz-katea Euskararen Nazioarteko Eguna ospatzeko, EuskalJakintzakoek sortua, esate baterako.

Eta Euskal Herriko herri askotan baita ere. Ospa dezagun euskara bizirik dagoela eta zaindu dezagun, egunero eta esparru guztietan erabiliz.

Ñabarduren garrantzia

2009-12-02T12:46:00.000+01:00

Interesgarria da komunikabideek nola eragiten diguten aztertzea. "Esan zer jaten duzun, esango dizut zer zaren" esan ohi den bezala, "Esan zer irakurtzen-entzuten duzun, esango dizut zer pentsatzen duzun" esan genezake askotan. Gero eta argiago ikusten da hedabideetako edukietan ezer ez dela nahi gabe egiten. Argitaratzen diren albisteak, argitara ematen ez direnak, gordetzen direnak, erabiltzen diren hitzak eta generoa, nola erabiltzen diren, testu batean esaten dena eta esaten ez dena, esaten den horren ordena... guztia kontrolatu nahi da. Guztiak baitu jasoko duenarengan eragina. Eta zenbait eta sotilago, are eraginkorrago.

Hori banekielako ez naiz batere harritu gaur Euskadi Irratian, igandean Leitzan gertatutakoaz eginiko salaketaz ari zirenean, "Leitzako Pello Zabalo alkateak" beharrean "Leitzako Pello Zabalo, ANVren izenean aurkeztu zen alkateak" entzun dudanean. Itxura denez, ez da kategoria bera. Ñabarduren garrantzia!

Mundua 2012an bukatuko balitz

2009-11-18T10:00:00.001+01:00

Mundua 2012an bukatuko dela iragartzen du maien egutegiak. Lehenbiziko aldiz entzuterakoan, ezagutu dituzun beste iragarpen horietako bat dela pentsa dezakezu. Baina han eta hemen irakurtzen hasten bazara, argudio asko aurkituko dituzu behin betiko amaieraren ideia indartzeko.

Ez nuen espero, baina mundua bukatzear zegoela jakingo banu zer egingo nuen pentsatzen ibili naiz egun hauetan eta, konturatu orduko, horretaz jardun dugu lagun artean. Era guztietako proposamenak entzun ditut. Ezagun gehienek azken hilabeteetan ahal den gehien aprobetxatuko luketela esan didate: aurrezkia edo kredituaz baliatuz, aspalditik egin nahi duten bidai zoragarri hori egingo, adibidez. Bada tentagarria! Beste batzuek lana utzi eta, patxadaz, gustuko zaletasunak gozatzeko denbora hartuko lutekela garbi daukate: kirola, mendia, ibilaldiak, irakurri, musika jo, sortze-lanak... Badira ere orain arteko bizimoduarekin jarraitzekoaren aldekoak, hori baita aukeratu dutena; zer esango dut nik, horrelako heldutasunera iritsi dira batzuk.

Zalantzan ibili naiz, ametsetako bidai hori buruan bueltaka. Azkenean, aukera zintzoena azken egunak maite ditudanekin eta maite dudan herrian pasatzea izango litzatekela erabaki dudanean, nolabaiteko egonezina sortu zait ustekabean: EITBn Patxi Lopez munduaren akaberako diskurtsoa ematen irudikatu dut; posible al da! bizitza osoa nazionalistak boterean eta Lopezekin bukatu behar mundua!

Euskara: nola aurre egin erasoei

2009-11-14T19:36:00.003+01:00

Hautsak harrotu ditu Isabel Zelaak eskolaz eta euskaraz esandakoak. Kopeta behar da horrelakoak gorritu gabe esateko, jakinda -seguru dakien bezala- zein den euskararen eta gazteleraren egoera erreala eta jakinda ere bi hizkuntzak parekatzeko modu bakarra diglosian gutxitua dena bereziki sustatzea eta mimatzea dela. Badaki hori guztia sailburuak, baina nik esango nuke euskara bere aurrean desagertzen ikusiko balu ere, ez lukela izango inongo bihotzeko minik.

Zuzeun gai honi buruz Galder Gonzalezek idatzitako artikuluaren iruzkinetan Zelaaren garaia ere pasatuko zela eta pasatzen denean, betiko maixu-maistra serio profesional eta euskaldunen esku geratuko zela gure neska-mutilen heziketa esan nuen.Baina ez da guztiz egia. Ez da egia irakasleen eskuetan dagoela dena, eta ez da egia ere irakasle guztiak euskaldunak direla edo izan nahi dutela. Denok dakigu, gainera, oso zaila dela administrazioaren laguntzarik gabe aurrera egitea euskararen sustatze lanean. Bestalde, ez gara denboran oso urrutira joan behar, “piska bat es mucho” nahikoa zela gogoratzeko. Eta orain gaztelania euskararen mailara iristeko ahalegina egin behar omen dugu.

Ez dakit zenbat ahal izango dugun, baina nik lehenagotik erabaki nuena egiten jarraituko dut eta horretan pelma izateak ez dit lotsarik emango: esparru guztietan euskaraz hitz egiten tematuko naiz. Egingo al dugu?

Eskola 2.0: egoeraren azterketa

2009-11-10T18:18:00.004+01:00

Gustatu zait Ana Perez eta Josean Bueno irakasleek, eskola 2.0 izeneko prozesua dela eta, Hezkuntza Departamentuaren funtzionamenduaz egiten duten azterketa. Berrian argitaratu zuten duela hamar egun eta orain egokitu zait irakurtzea. Artikuluak ondo esplikatzen du irakasleak bizitzen ari garen egoera. Ez dio blog honi berririk ekartzen, baina aurreko sarrera askotan egindako azterketa laburbiltzen du eta interesgarria izan daiteke, batez ere kanpotik ikusten dutenentzat.

Hipatia, noizbait ikasiko ahal dugu!

2009-11-01T23:15:00.005+01:00

Atzo Amenabarren Agora filma ikusi nuen eta gaur jeiki naizenetik filmak ekarritako gaiak darabilzkit buruan.

Hasteko, fanatismoaz pentsatu dut, garai hartako eta gaur eguneko fanatismoaz (kolore bateko edo bestekoa izan, berdin du); eta agintea lortu edota mantendu nahi dutenek taldearen fanatismorako joera sustatzeko erabiltzen dituzten trikimailuetaz.

Ondoren, jakin-minaz hausnartu dut, Hipatiaren jakin-minaz. Pelikulako protagonistaren kasuan ez da kuriositatea, jakin-mina baizik. Kategoria diferentea dute hitz hauek, kuriositatea bortitza edo arina izan daiteke eta bietan da kuriositate. Jakin-minak, berriz, bere izenean darama sentipenaren intentsitatea, jakiteko mina, beharra, desioa. Horixe dario, hain zuzen, pelikulako protagonistari.

Beste gogoeta bat ere piztu zait. Itxarotearen ekintzaz pentsatu dut luze. "Zain egon" eta "itxaron" hitzen artean diferentzia dagoela uste dut nik. Zain egoteak ez dauka "espero izatea"-ren zama bere baitan, eta itxaroteak bai, ordea. Zerbait deskubritzearen atzetik dagoenak emaitza espero du, kasu batzuetan emaitza jakin bat, besteetan erantzuna ekarriko dion emaitza. Bi kasuetan gertatuko denarekiko antsia dago. Zain egoteak, berriz, ez dakar berarekin etorriko denarekiko atxikimendurik, eta edozer onartzeko libertatea ematen du. Hipatiak denbora hartzen du erantzuna ez dakienean, eta gehienetan itxaroten badu ere, zain egoteko gaitasuna erakusten digu beste batzuetan.

Geroago, "agora hipatia" idatzi dut Googlen filmaren protagonisten izenak gogoratu nahi nituelako, eta zer eta betiko eztabaida eta ideia topikoekin egin dut topo: pelikula ateismoaren apologia ote den, kristauak iraintzekoa egin omen du Amenabarrek, bere kristau-fobiaren ondorioa dela ... beti bezala, defentsiban jarrita, beti bezala, nork bere burua zalantzan jartzeko gaitasunik ez.

Zein gutxi aldatu garen hamasei mendetan!!

Eskola 2.0: zer da benetan?

2009-10-27T23:15:00.002+01:00

Eskola 2.0 zer den adierazten duen aurkezpen hau aurkitu nuen uda honetan eta intesgarria iruditu zitzaidan. Gorde nuen euskarara itzultzeko, baina daukan formatoak itzulpen zuzena galarazten du. Horregatik dagoen bezala jartzea erabaki dut. Adierazgarria da eta, gainera, agerian uzten du maiatzetik hona gai horretaz komunikabide gehienek hitz egin dutenak ez duela zerikusi handirik Eskola 2.0-rekin

View more documents from xarxagavaeduca.

Eskola 2.0: ordenagailuak

2009-10-25T11:33:00.005+01:00

Informatikako gauzetan aditua den lagun batek ikusi eta esku artean eduki ditu 5. mailara datozen ordenagailuak; inpresio txarra hartu du. Materiale merkeenekin eginak direla dio. Edozein netbooka baino dexente lodiagoak eta astunagoak omen dira. Haien kalitatea kontuan izanik egin dituen iragarpenek kezkatu naute. Une batean sentitu dut hobe izango zela eskolara iritsiko ez balira, zeren behin etorrita eta lanean hasita, oso frustantea izan baitaiteke arazo bat bestearen atzetik izatea. Gero pentsatu dut nahiago dudala iratxopenaz itxaron aurrez porrota iguriki baino.

Zergatik izango da ahalegina behin eta berriz eginda ere, ezin naizela fidatu?

Izena aldatu diot blogari

2009-10-19T23:38:00.004+02:00

Izena aldatu diot blogari. Agian ez da egokiena. Akaso hori da inoiz egin beharko ez litzatekeena. Baina egin dut. Eta oso lasai geratu naiz egin ondoren. Nire-nirea delako. Eta munduan ditudan milaka irakurleek aldaketa ulertuko dutela badakidalako. Ulertzea kostatuko zaien gutxi horientzako, lagungarri izan daiteke eskuineko zutabean "zertarako blog hau" atalean jartzen duena irakurtzea (sarrera honetako bukaerako kanta entzuteak ere lagundu dezake).

Kirmen Uriberenak ez nau harritu

2009-10-15T15:45:00.004+02:00

Ez dut irakurri Bilbao New York, Kirmen Uriberen nobela, baina gertu gordeta daukat "Bitartean heldu eskutik" poemarioa. Nobela poema liburuaren neurrikoa bada, ez nau harritzen saria irabazteak.

Beste gauza batek ere ez nau harritu: hedabide batzuek egin duten Patxi Lopezen aipamena. Zenbait egunkarientzat ez dakit zer izan den aipagarriago, Kirmen Uribek lortutakoa ala Patxi lopezek lehengo maiatzean gure poeta irakurri izana. El Correok, Diario Vascok eta ABCk albiste bera argitaratu dute eta bertan Patxi Lopez aipatzen dute, berandu baino lehen bigarren pasartean. El Paisek beste modu batean antolatzen du artikulua, baina testuaren lehenengo paragrafoan azaltzen da Lopez jauna. La Razonek lehenengoan jartzen du.

Ez nau harritu ere ez beste komunikabide batzuetan horrelakorik ez azaltzeak, askori gogora etorriko bazitzaion ere.

Bada, ordea, harritu nauen zerbait, edo zehatzago esateko, bada zerbait atentzioa eman didana: idazle sarituari egin zaizkion elkarrizketetan, bere aurretik sari bera jaso zuten Atxaga eta Elorriaga euskal idazleak gogoratu zaizkionean, Uribek erraz hartu du beretzat Atxagarena eta Obabakoena, baina ez du Elorriagaren aipamenik egin. Nahi gabe izango zen?

Hau bestelakoa da

2009-10-09T10:00:00.007+02:00

Marratzen (Elhuyarren, rayar=marratu) ari naizela konturatu naiz: azkeneko hiru sarrerak gaiaz aldatu gabe, eskola gora eta ordenagailuak bera. Hilabete lanean eta monokromatikoa bihurtuta, hau disgustua!

Baina urriaren 9an, aldarterik onenean, begi-keinu hau urrutira iristea nahi dut; zuretzat, guapo, ezetz dantzan hasi!

24 urte zorionez!! Horrela izan dadila beti

Batean kale, bestean bale

2009-10-08T23:30:00.001+02:00

Gaur bertan erakutsi dituzte Muskizko hiru ikastetxetan, ikasturte honetan 5. mailakoentzat etorriko zaizkigun miniordenagailuak.

Departamentuak antolatu duen formakuntza aztertzerakoan ez naiz baikor azaldu, eta esandakoari eusten diot. Baina materialari eta softwareari dagokionez, ematen du lizitazioa egin zenean baino egokiago izango dela. Ordenagailuek abiatze bikoitza daukate, eta Ubunturekin jarriko dira martxan, euskaraz. Ofimatikarako, OpenOffice erabiliko dute eta irudiak editatzeko GIMP. Ordenagailuekin batera armariotxoa eta gelarako arbel digitala ere aurkeztu dute. Sustatuko lagunak bertan izan dira eta informazio guztia jaso dute.

Batzutan kale, bestean bale

Eskola 2.0: prozesua martxan

2009-10-07T21:53:00.001+02:00

5. mailarako ordenadoreak eta software librea artikuluan agindu bezala, kontatzen hasteko moduan nago, Eskola 2.0 proiektua hasi baita eskoletan.

Iraila hasieran, galdera honekin bukatu nuen "post" hura: "Ordenagailuak... etortzen direnerako, izango ditugu eskolan entxufeak, indar elektrikoa egokia, eramangarriak gordetzeko eta mugitzeko altzairuak, internet-konexio egokia, wifia, eskolako intranetarako laguntza, zaindu eta mantentze lanak egingo dituen profesionala edo barruko irakasle batek behar dituen orduak, lan egiteko baliabide didaktikoak eta irakasleok beharko dugun formakuntza?

Formakuntza proposamena iritsi zaigu: 5. mailako irakasleek (tutoreak, ingeleseko espezialista, PT-a eta IKT koordinatzailea) astean bi ordutan klaseak utzi eta berritzegunetan ikastaroa egitea da eskaintzen zaiguna. Astean bi ordutan beste irakasleren batek eman beharko du tutore horri dagokion arloa, eta hiru lerrotako eskola batean (6 irakasle bina ordu), 12 klase ordu eskolako beste irakasleen esku geratuko dira. 12 ordu jornada lektibo erdia da, beraz Departamentuak gauzak ondo egin izan balitu irakasle erdia jarri beharko zuen eskola handitan eta herena txikietan, ordu horiek txukun ordezkatzeko, EAEn guztira 150 irakasle gutxi gorabehera. Baina ez dute inor bidaliko. Beraz:

* formakuntzaren kostua eskolarentzat:

ikasleentzat, irakasle dantza ikasturte osoan

irakaslentzat, lan pertsonalerako ordu erabilgarriak zuloak betetzeko xahutzea ahal den moduz

zuzendaritza taldeenzat, puzzlea ezin osatu ibiltzea ikasturte hasieratik bukaera arte

* formakuntzaren kostua Hezkuntza Departamentuarentzat: 0 €.

Horrela edonork egiten du "Eskola 2.0" plan bat.

Eskola 2.0-n software librea

2009-10-05T18:00:00.005+02:00

Software librearen gaiak luzerako ematen du. Zaila egiten zait neurtzea gaia berez noraino iristen den, eta nondik hasten diren gaiaren inguruko beste interesak (komertzialak, profesionalak, politikoak, pertsonalak...). Baina hori alde batera utzita, interesgarria iruditzen zaizkit horren inguruan ematen ari diren zenbait urrats. Lehengo larunbatean, bilera bat egin zen Eskola 2.0-n software librearen erabilera sustatzeko eta wiki bat ireki dute (gaztelaniaz, hori bai) proposamenak biltzen joateko. Aztertzen dudanean komentatzen joango naiz. Eta euskarara itzultzen?!

Hausnarketa-ildoak

2009-09-28T17:29:00.000+02:00

Berriz lanean hasi naizenez, pentsatzeko denbora gutxi daukat orain. Aitortu behar dut gauza serioak mantso egiten ditudala eta gogoeta egiten dudanean ere, ondorioak ateratzea kostatzen zaidala. Eta horregatik, eta denbora gutxiago dudalako, hausnarketa batzuk hasita ditut baina ezin burutu.

Hasita eta bidean ditudan gogoeta horiek hitz dotore moderno horietako batekin izendatu nahi izanez gero, nire hausnarketa-ildoak direla esan nezake.

Esate baterako, ordu batzuk eman ditut era guztietako beldurrek murrizten dizkiguten aukeren inguruan, oraindik gaiaren txostenean ia ezer aurreratu gabe. Eta baita ere laguntza eskale eta ez-eskale direnen arteko diferentziak eta diferentziaren arrazoiei buruz.

Buruan bueltaka darabilkidan beste arlo bat eguneroko erasoen pertzepzioarena da. Zer dela eta jokabide erasokorrak dituzten asko ez dira konturatzen egiten dutenaz eta erasoa pairatzen dutenak, berriz, -dagokien bakea eskatzen dutenean- hain gaizki ikusita daude? Adibidez, zergatik zarata ateratzen duten bizilagun zalapartatsuek, tokirik bakeosoenean mugikorratik garrasika hitz egiten dutenek, okindegiaren errenkadan bere poltsa hankartean sartzen dizutenek, autobusean eserita zaudela ukondoa belarritik pasatzen dizutenek hain gaizki begiratzen zaituzte zure espazioa erreklamatzen duzunean? Esan dezaket hausnarketa-ildo hau historikoa dela nigan.

Ume nintzela, aitak esaten zidan auzoko euli guztiak ezagutzen nituela hain zen handia zeruari (gertuko zeruari, sapaiari, alegia) begira egoteko neukan joera. Ez zekien hark horrelako burutazio interesgarrien atarian nengoela orduan. Harro egongo zen nitaz horixe jakingo balu.

Ez esan inori, baina konfesatuko dizuet zein den azken egunetan gogoetaren denbora gehien hartu didan hausnarketa-ildoa: zergatik emakume askok, batez ere gaineko eta azpiko solairuan bizi direnek, erakargarriago sentitzen diren takoiak jantzita.

Eskola 2.0?

2009-09-26T22:44:00.007+02:00

Egin ditut hiru aste eskolan. Klaseak emateaz gain, ordenagailuak txukundu, aurreko ikasturteko zaborra kendu, aprobetxatu daitekeena gorde, aurtengoa nola antolatuko dugun erabaki, ordenatu, martxan jarri... eta horretan nabilelarik, interneten sartzen naizen bakoitzean kof-kof! jarritako lan erritmoa pikutara joaten zait, Hezkuntza Departamentuak Euskaltelekin guretzako kontratatuta daukan mega 68 kbp-etan gelditzen zaigu eta. Beno, batzuetan zortea izaten dugu eta 129 kbp-etara iristen da. Nik nahi nuke ikasleekin web 2.0-ko jarduerak hasi, baina behin sartu naiz guztiekin batera webean eta damututa atera nintzen infogelatik.

Orain pentsatzen ari naiz berrikuntzaren bat sartu ahal izateko horrelako zerbait egiten hasi beharko dudala. Zer iruditzen?

Ondotik joaten direnean

2009-09-17T15:44:00.009+02:00

Lapitzak artistaren eskuan artistaren gogoa gainditzen duen bezala,
horrela gainditzen du bizitzak guk dibujatzen duguna.

Jai ondoko alferra

2009-09-15T17:53:00.022+02:00

Hasi dugu ikasturtea. Urtero bezala garai honetan. Gu aurreko irailan baino urtebete zaharrago gara. Eskolan zeuden ikasleak urtebete zahartu dira, baina eskolak dituen ikasleak ez dira zaharrago, gazteenek bi urte dituzte, zaharrenek hamabi, urtero bezala. Lanean hasi ginenean, duela urte asko, hemezorzi urteko aldea genuen txikienekin, bederatzi urte zaharrenekin. Orduan izeba-osaba gazteak edo neba-arreba zaharrak bezala sentituko gintuzten. Orain, gutako askok berrogeita hamarreko aldea dugu gazteenekin eta berrogei inguru zaharrenekin. Nola ikusten gaituzte? Ez galdetzea hobe!

Irakasle-lana

2009-09-10T18:00:00.005+02:00

Irakaskuntza eta hezkuntza eta gizartea nola aldatu diren, eta gizarteak eskolari eskatzen ziona lehen, eta orain eskatzen diona, eta irakasleok nola sentitzen dugun hori dena idazten hasia nengoen, eta... Anjel Lertxundik blogean idatzitako Irakasleak artikuluarekin topo egin dut. Berak du hitza.

5. mailarako ordenadoreen eta software librearen inguruan

2009-09-02T15:14:00.015+02:00

Interesgarria Sustatuk gai honetaz egin duen laburpena eta jarritako lotura guztiak gauzak nondik nora ibili diren ikusteko. Garrantzitsua da prozesua nola izan den gogoratzea, ordenagailuak iristen zaizkigunean agindutako guztia betetzen den egiaztatzeko. Nik, administrazioaren ohiko jokaera ezagututa, eta sozialistek orain arte erakutsi dutenagatik, zalantza asko ditut.

Adibidez, demagun abiatze bikoitzarena betetzen dela. Horrek esan nahi du software librea instalatuta etorriko dela Windowsekin batera? edo eskola bakoitzean egin beharko ditugu instalazioak... Gogoan izan ordenagailu pila bat etorriko zaigula, gurean (Antiguako Jakintzan) 69 daude aurreikusita. Kalkulatzen badugu IKTko irakasleak astean 7 ordu dituela sarean dauden ordenagailu mugiezinak eta sarea bera zaintzeko eta IKTen esparruan sortzen diren gora behera guztiak kudeatzeko, zenbat hilabete beharko dira 69 ordenagailu horietan beharrezko instalazioak egiteko?

Suposa dezagun horrela dela eta ordenagailu bakoitza bi sistema eta beste programekin datorrela. Etorriko da horiekin batera haiekin lan egiteko behar den guztia? Etortzen direnerako, izango ditugu eskolan entxufeak, indar elektrikoa egokia, eramangarriak gordetzeko eta mugitzeko altzairuak, internet-konexio egokia, wifia, eskolako intranetarako laguntza, zaindu eta mantentze lanak egingo dituen profesionala edo barruko irakasle batek behar dituen orduak, lan egiteko baliabide didaktikoak eta irakasleok beharko dugun formakuntza?

Kontatuko dizuet.

Heziketa denen ahotan. Denen ardura?

2009-08-31T18:57:00.007+02:00

Lanera bueltatzeko bezperan, bihartik aurrera etorriko zaigunaz pentsatzen hasten naiz nahi gabe. Kezka uxatu nahian, nire buruari esaten diot gaurko eguna aprobetxatu behar dudala "bizi gaitezen orain, orainean, utz dezagun alde batera biharkoa, etorriko zaigu-eta dagokionean". Baina, ahaztea lortu dudala uste dudanean, berriz etortzen zait gogora ikasturte berria. Ez da lan makala tokatzen zaiguna. Ia uda osoan entzuten jardun dugu hezitzaileok egin behar duguna. Entzun genion Ricardo Blazquezi zein hezkuntza ote den terroristen belaunaldien arteko erreleboa bermatzen duena galdezka, eta eskolak egin behar duenaz mintzatzen. Entzun genion Bernardo Atxagari ere, herioatzaren inguruko heziketa gomendatzen. Entzun diogu duela gutxi Bernabe Tiernori, EHUko udako ikastaroetan, erlajazioa eta meditazioa irakatsi beharko genukeela ikasleen zoriona eta oreka lortzeko. Ez dira egun asko pasatzen adituren batek gure haur eta gazteen heziketaz adierazpenak egin gabe. Baina, ez zaizue iruditzen eskola dela, hain zuzen, aho guztiek aldarrikatzen eta eskatzen dituzten balioak lantzen dituen erakunde bakarra? Begira dezagun kalea, begiratu inguru gertukoa eta urrutiagoa, entzun dezagun helduen arteko elkarrizketetan azaltzen diren interesak eta lehentasunak, begira ditzagun telebista gehienek eskaintzen dizkiguten irudiak, iragarki zein programetan, begira dezagun… eta azter dezagun zer den haur eta gazteen heziketan gehien eragiten duena. Ematen du gizarte osoa kezkatzen dela balioen gaiarekin, baina oso bakarrik sentitzen gara maisu-maistrak ahalegin horretan. Ordu batzuk pasa ditut kezka burutik ezin kendu. Ardura handia da irakasleok daukaguna. Baina halako batean lasaitu naiz. Bejoindeigula! Isabel Zelaak 5. mailako ikasleentzat bidaliko dizkigun ordenagailuekin lortuko dugu!

Software librearen alde

2009-08-27T15:40:00.009+02:00

Ordiziako Jakintza ikastolak emandako aurrerapausoa aipatzekoa da. Duela urte batzuetatik IKTen esparruan aintzindari dira, eta oraingoan ere horrela izan da: software askearen aldeko apostu erabatekoa egin dute, eta hemendik aurrera Windows alde batera utzita, Gnu-Linux oinarria duen Ubuntu izango da ikastetxeko ordenagailuetako sistema eragilea. Erabaki horrekin batera Windows-ekin erabili daitezkeen software libreko aplikazio garrantzitsuenen gida jarri dute ikastolako webgunean. Hor azaltzen diren aplikazio asko aipatu izan ditut lehenago eta blog honetako baliabideen artean aurki ditzakezue. Beste batzuk, ordea, frogatzeko ditut, eta ezagutzen ditudan heinean, linkak jartzen joango naiz.

Zahartzarotik jaiotzara

2009-08-25T11:55:00.007+02:00

Azkeneko sarreran irakurritako erantzun batek pentsa arazi dit oporretakodenborapasa gaia ez ote den astunegia bihurtzen ari. Zahartzaroa astuna da, bai horixe, urteek pisurik ez dutela esaten diguten arren. Askoz arinago da, ordea, Frantziako atzoko prentsan argitaratu zen gaia: jaioberriena, hain zuzen. Egunkari frantziarrek aho batez aldarrikatu zuten une honetan bertan duten jaiotza-tasa Europako handiena dela: "Avec un taux record de près de 2,07 enfants par femme, la France assure maintenant le renouvellement de ses générations, comme jamais depuis trente ans". "Les Français (…) prouvent ainsi leur capacité à se projeter positivement dans l’avenir, malgré un contexte de crise" Agintarien adierazpen triunfalistak alde batera utzita, hausnarketara ekartzen du gai honek. Batez ere mugaren alde honetan gertatzen denarekin konparatzen badugu. Uda hasieran Ane Bustinduik EHU Euskal Herriko Unibertsitatearen Udako Ikastaroetan esandakoaren harian «Ez gaude nahikoa jende kotizazioari eusteko» Atzokoan ez nuen hori aipatu, baina zaila izan behar du elegante zahartzea xoxik gabe poltsikoan. Nork dio Baionan ez ote naizen erroldatuko jubilatu baino lehen?

Zahartzearen gogoetarekin jarraitzeko

2009-08-24T18:48:00.011+02:00

Elegantziaz zahartu sarreraren jarraipena. Bestearen atzetik irakurri behar da.

Arestian idatzi nuen elegantziaz zahartzeko egin zitekeenaz, eta ezin kontua bukatutzat eman gogoeta gehiago ekarri gabe. Badakit gaia luzea izan daitekela, liburu baterako ere emango luke horretan jarriz gero, eta zahartu arte idazten jardun beharko nuke agian, oso poliki egiten baitut. Horregatik, sakontzearena adituentzat utzita, hasitakoarekin labur jarraituko dut.

Egin behar ez direnak apuntatzearena eta ohitura onak sendotzearen ekintzak erabat baztertu gabe, hirugarren bidea jorratzearena ikusten dut egokiena. Baina, aurretik nire buruari galdetu beharrean nago. Zer da elegantziaz zahartzea? Elegantziaz bizitzearen ondorioa, akaso? Hasi beharko nuke definitzen zer den elegantziaz bizitzea? Honek ere luze joko luke.

Ez dut uste zahartzaroan gure ohiko jarrerak erraz aldatu ditzakegunik, bapateko transformazio miragarri bat ematen ez bada behintzak. Beraz, hilkor xumeontzat, niretzat, elegantziaz zahartzea koherentziaz zahartzea izango litzateke. Ordura arte izan dugun bizitzarekin bat datorren bizitza, alegia. Besteei entzuten jakin badugu, gauza berriekiko jakinmina izan badugu, egoera berriei adaptatzeko gai izan bagara, gure gorputza eten gabe zahartzeak dakarrena onartzen badugu, beldurrari aurrez aurre begiratzen badiogu... une honetan dugun edadean orainean presente baldin bagaude, eta hori guztia azalekoa izan beharrean bihotz barnean gertatzen bada, baliteke zahartzean ere horrela izatea. Amen

Ezer ez dago bermatuta, hala ere.

Chagrin d´école

2009-08-20T11:41:00.025+02:00

Liburu eder bat irakurri dut: Daniel Pennac-en azken liburua, "Chagrin d´école". Gustura irakurri nuen duela zortzi bat urte "Comme un roman". Harekin adina disfrutatu dut orain. Izenburuak jatorrizkoan jarri ditut, frantzesez, baina gaztelaniaz irakurri behar izan dut nik, alegia, "Mal de escuela". Hasieratik harrapatu nau liburuak. Idatzita dagoen eragatik eta liburu beraren sarrerako epilogoagatik: Daniel Pennac ikasle txarra izan zen, kalamidade bat, eta oraindik gaur egun ezin du bere ama zaharrak semearen kezka gainetik kendu: "Noizbait lortuko duela uste duzu?". Kapitulu laburretan antolatuta, bere esperientziatik kontatuta, umorez serio idatzita, samurtasunez gordin jaulkita, sakontasunez arin azalduta... irribarrea sortzen du bihotzean. Eskolaren inguruan azterketa garrantzitsuak egiten ditu Pennac-ek: "Masa-kontsumoa eskolara oldarka sartu zenean, umeak eta gurasoak bezero eta kontsumitzaile bilakatu ziren. Eta eskolak ez du ezer saltzeko. Jakintza ematen du, beharrezkoa den zerbait, baina gutxitan desiratzen dena". Edota "Eskola biolentzia guztien lekua da. Irakastea biolentoa da, bestea behartzea da. Ekintza iniziatiko oro biolentoa da!" Interesgarria irakasleontzat, batez ere orain, eskolara bueltatzeko gertu gaudenean eta irakasteko eta hezitzeko indarberrituta itzuli behar dugunean. Interesgarria gurasoentzat, beti ere barrura begira irakurtzeko gai badira/bagara. Eta interesgarria hezkuntzaren diseinua egiten dutenentzat, berrikuntza guztietan ikasi arazten dizkiguten hitz potolo berri horiek irakasle ona izateko zein inportantzi txikia duten kontura daitezen.

LHrako ordenagailuek bi sistema eragile (eranskinarekin)

2009-08-17T22:25:00.006+02:00

Azkeneko albistea izan da: ikastetxeetara datozen ordenagailuek Windows XP instalatuta ekarriko dute, baina sistema librearekin erabili ahal izango ditugu. Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak argitu du abiatze bikoitza izango dutela gailuek.

Software librea erabili ahal izango dugu ordenagailu horietan, baina hori ikastetxe bakoitzak erabaki beharko du. Eusko Jaurlaritzak dagoeneko erabaki du: 2.200.000 euro (gutxienez) ordainduko dizkio Microsoft-i, Windows eta Office paketeen truke.

Gehiago jakiteko berrian irakurri dezakezu.

eranskina
Gai honi buruz argibide batzuk aurkitu ditut Sustatun. Oso interesgarriak. Ezingo nuke garbiago azaldu.

Ordenagailuak horrela eta orain?

2009-08-10T18:05:00.022+02:00

Maiatzaren 12an iragarri zuen Jose Luis Rodriguez Zapaterok, "Escuela 2.0" planaren barruan, ordenagailuen kontu hau. Garai hartan ere autoa erosteko laguntzak eman ziren, kontsumoa bultzatzeko helburuarekin, eta mota bereko neurria ote den aipatu izan da askotan.

Ondoren, Isabel Zelaak berretsi zuen albistea: EAEk Zapateroren erabakiarekin bat egingo zuen. Kargua hartu eta hiru astera. "begira nola berritzen den hezkuntza orain sozialistek hartu dugunean...".

Eta beldur naiz hartutako neurri hori horretan soilik geratzea. Susmoa dut dagozkigun 69 ordenagailu horiekin batera, ez dela etorriko haiek martxan jartzeko behar den azpiegitura teknikoa (entxufeak, indar elektrikoa egokitzea, gordetzeko eta mugitzeko altzairuak...). Ezta azpiegitura teknologikoa ere (internet-konexio egokia, eskolako intranetarako laguntza...). Are gutxiago ordenagailuak kudeatzeko baliabideak (zaindu eta mantentze-lanak egingo dituen profesionala edo barruko irakasle batena ahalbideratzea...). Eta zer esanik ez, ordenagailu horiekin lan egiteko baliabide didaktikoak eta irakasleok beharko dugun formakuntza.

Iruditzen zait gure agintariek neurria aldarrikatzean lortu duten publizitatearekin nahikoa dutela; alegia, horretako erabaki dutela horrela eta orain.

Asko poztuko nintzateke horrela ez balitz. Zain nago.

LH5. mailakoentzat ordenadore bana

2009-08-08T10:50:00.016+02:00

Gustura nengoen bada baserriko isiltasunean murgilduta... baina akabo giroa! Hezkuntza Sailak lehiaketara atera berri du 20.000 miniordenagailuen erosketa. Irailaren 8an bukatzen da aurkezteko epea. Hauteskunde garaian Patxi Lopezek egin zuen software librearen aldeko aldarrikapena ezer-ezean geratu da, ordenadoreak derrigorrez Microsoft Windows eramango dute eta. Txukun adierazi ditu datu guztiak Sustatuk, Windowspekoak LH5 ikasleentzako miniordenagailuak albistean.

Hori da hiru aste barru hasiko den ikasturtean datorkiguna: 5. mailako ikasle bakoitzeko (edo bakoitzarentat?) netbook bat. Azken hilabete hauetan han eta hemen irakurri dut dezente gai horretaz eta proposamen gutxi ikusi ditut. Horregatik, piskanaka joango naiz gaia jorratzen, alderdi asko ikusten baitizkiot. Lehenengoz, hausnarketa: zer lortu nahi dute agintariek erabaki horreekin? zergatik etorri zaigu kontu hau horrela eta orain?

Igartubeiti, zoaz eta aditu

2009-08-03T12:32:00.005+02:00

Opor masiboen garaian etxetik urrun bilatzen ditugu ikustekoak, baina urrutira joan gabe, Gipuzkoa txikiaren bihotzean, museo hunkigarri bat dago: Igartubeiti Baserri Museoa. Urrian, sagardoaren astean joanez gero, jaiaz goza dezakezu. Baina, ez ezazu dudarik egin, beste inorekin topo egiteko aukera gutxien dagoen garaian joan zaitez. Zoaz orain, laster, edozein goiz lanbrotsuan, edo argian. Eta hantxe, bere magalean zaudela, isiltasunean, azken laurehun urtetako historiaz galde iezaiozu eta aditu. Jasandako ekaitzak, euriteak eta lehorteak. Pairatu dituen eskasiak eta oparoak. Entzun dituen negarrak eta barreak. Jakin dituen beldurrak eta kemenak. Gure herriak lau mende hauetan bizi izan dituen gatazkak. Inguruan entzun diren eztandak eta tiroak. Galdeiozu gerraz eta bakeaz. Zapalketaz eta askatasunaz. Oinazeaz. Etsipenaz. Galdeiozu gau luzeaz, eta beti iristen den egunsentiaz. Eta aditu.

Elegantziaz zahartu

2009-07-23T10:39:00.018+02:00

Azken garaian maiz pentsatzen dut zahartzaroaz. Duela sei urte -esaterako- baino askoz gehiagotan. Kalean, edo parkean, edo terraza batean nagoela, gero eta sarriago aurkitzen naiz zaharrek egiten dutenari erreparatzen... eta aztertzen. Askotan hitz egiten dugu horretaz lagun artean. Eta gutxitan, edo inoiz ez, asmatzen dugu ezer. Jakin, badakigu lehenago hiltzen ez bagara, zahartzea tokatuko zaigula. Beraz, zahartzaroak ez du irteerarik. Horregatik, gaiaz pentsatzen dudanean ez da aroari irteera aurkitzeko, bidea egiteko baizik. Hasieran esaten nuen orri batean apuntatuko nuela zer ez nuen egingo zahartzen nintzenean, zer saihestuko nuen, besteengan ikusitako jokaera desegokiak, alegia; eta orri hori egunero irakurriko nuela eta lagunei gogoratzeko eskatuko niela ahazten bazitzaidan. Baina gero konturatu nintzen horrek ez zuela askorako balio izango, arrazoimena saretzen hasten zenean, batez ere. Kontua -ez ahaztu- elegantziaz zahartzea da. Ondoren, pentsatu nuen ohitura on batzuk behin eta berriz, oso finkatuta izan arte, praktikatzea neurri aproposa izan zitekeela. Horrela, jokabide egokiak erabat barneratuta izatean, betiko (hil arteko) nireak izango liratekeen. Baina gero eta gehiagotan aurkitzen ditut kontrakoa adierazten didaten ereduak. Beraz, zalantzan jartzen ari naiz bigarren bide hau eraginkorra den. Eraginkorra? Zahartzeko modu egokia bermatu nahian nabil agian? Zer da iraungo duena? ohiturak? uste sendoak? estimuak? maitasunak? Baten batek esango du horrelako gogoeta batek egitekorik ba al duen web-urratsak blog honetan. Bada... kontu hauek gogoan nituela, bloga egitearena elegantziaz zahartzeko ahalegin horietako bat dela konturatu naiz gaur. (jarraipena)

Euskaraz lan ta lan

2009-07-20T11:29:00.015+02:00

Behin baino gehiagotan aurkeztu ditut euskara sustatzeko sarean aurkitu ditudan laguntzak. Lantalan.com da horietako bat. Blog horretan, bertako aurkezpenean dioen bezala, "lan munduan euskara gehiago erabili nahi duten pertsonei, enpresei eta bestelako erakundeei..." laguntza ematen zaie. Interesgarriena, eskaintzen dituen baliabideak eta tresnak, hala nola, agiri-ereduak, euskarazko softwarea, zuzentzaile ortografikoak... 2005 urtean sortua da eta ibilbide serioa egin du euskara esparru guztietan erabilia izan dadin. Irakurtzea merezi du gai horri buruz argitaratutako hausnarketa: Euskaraz bizi al gaitezke?

Ezin izan arin

2009-07-18T10:53:00.012+02:00

Jaki arinak agindu nizkizuen baina serio segitu dut han eta hemen begiratzen eta konparatzen eta ikertzen, datorren ikasturtean ikasleekin web 2.0n lanean jartzeko. Serioa dena beti serio. Ikerketa horretan hamarnaka, ehundaka, milaka informazio eta argibide topatu dut, eta dena batera aurkeztea ezinezkoa eta kalterako izango zatekeenez, piskanaka adierazten joango naiz. Hasteko, hara hemen ganorazko bi eskema Txomin Villarroelek eginda. web 2.0 eta irakaskuntza tresnak web 2.0

Gogo-jardunak

2009-07-15T12:22:00.014+02:00

Goizean, eguzkia laino artetik atera baino lehen, inguruko blogetan barrena egin dut paseoa eta blog eraginkorra sortzeko 7 aholku izenburuko sarrera topatu dut lantalan.com blogean. Zazpi aholku horiek poliki irakurri ditut esku artean dudan nere blogatxo jaioberria gogoan izanik: helburuak ondo zehaztuta ditut? ondo argitu dut norentzat ari naizen? bilatu al dut nire komunitatea? harpidetza errazten al dut? blogosferan parte hartzen dut era egokian? nahiko animatu al ditut besteak idatzi dezaten? eta barne indarguneak probestu? Ai ene! Hamar manamenduei begira kontzientziako etsamina egiten nuenean bezala, pekatari aurkitu naiz. Bloggergoikoak barka nazala!

Udan oporrak?

2009-07-08T09:33:00.027+02:00

Bloga hasi nuenean zalantza izan nuen zertaz idatzi, zertara bideratu: irteera emango nion idazle zaletasunari libreki iritzia adieraziz, edo irakasle naizen aldetik eskolan egiten duguna izango nuen gogoan? Gehiegi hausnartu gabe jarri nintzen lanean eta noizbait ikasleekin lan hau praktikara eramateko asmotan, bigarren bidea hartu nuen. Blogean idazten aritu naizen bost hilabete hauetan konturatu naiz -hasieran garbi erabaki ez banuen ere- bi helburu izan ditudala gogoan: Batetik, blog bat egiten ikastea: forma eman, sarrerak egin, argazkiak aurkeztu, loturak jarri, bideoak sartu, dokumentuak erantsi... ondoren eskolan aplikatzeko. Eta bestetik, IKT lanerako baliagarri diren tresnak eta ideiak eta gogoetak ekartzea, bai ikasleekin martxan jartzen naizenean erabiltzeko, bai bloga jarraitzen duenak laguntza hori izateko. Orain, uda iritsi dela eta, oporralditxo bat hartzeko ideia etorri zait burura; baina ezin txoko honi adio esan, ez dakit zergatik baina ama-senak esaten dit jaioberriari ezin zaiola janik gabe denbora luzean utzi. Beraz, erabaki dut elikatzen jarraitzea, baina udako beroari aurre egiteko janari arinagoak ekarriko dizkiodala. Laster arte.

Beste sare sozial bat sortu da

2009-07-06T22:13:00.018+02:00

Aurrekoan aurkeztu nuen zugaz.com, Goienak gaztetxoentzat sortutako sare soziala. Orain beste sare bat aurkeztera nator: zulozale.com. Gaztezulo aldizkari digitalak sortutako zulo berezi horretan, gazteek jendea ezagutu, iritzi eta afizioak partekatu... beste sare sozialetan egiten direnak egin ditzakete. Are geihago, Facebook eta bera bezalako sareekin sortzen zaizkigun zalantzen aurrean (nork kontrolatzen dituen, nork kontrolatzen gaituen...), gure sare txikiago hauek erabiltzea izan daiteke irteera. Profila sortu, esaldiak bota, argazkiak igo.... eta gazteen sare sozial euskaldunean sartuko zara.

Auzoka eta Mugi donostiar guztionak?

2009-06-29T12:09:00.013+02:00

Aspaldin sortua da Auzoka aldizkaria. Donostiako ikastetxe askok parte hartu dute 1996ko abenduan sortu zenetik. Hasieran ia eskuz egiten bazen ere, gaur egun teknologia digitalen bitartez egiten da eta paperean argitaratzeaz gain, interneten ere tokia du, Donostiako Euskararen Patronatuaren webgunean. Mugi ere Udal Patronatuak argitaratzen du 2003ko urtarriletik. Donostiako kirolzaleentzako aldizkaria izan nahi du eta gure inguruan praktikatzen den kirolaz hitz egiten du gehienbat. Horregatik ia zenbaki guztietan ikastetxe bat aukeratzen da, bertan egiten diren kirol ekintzen berri emateko. Dena den, kontu batekin nago errezeloa hartuta: zergatik ikastetxe batzuk ateratzen dira bi edo hiru aldiz eta beste batzuk ezta aipatu ere?